Xa está aquí a solución ao grande misterio que vos propuxen no post de onte. A sintonía de Shin Chan xera moitas dúbidas, como se puido apreciar onte polos vosos comentarios. Houbo moitas propostas para completar a frase “Shinnosuke é un bule-bule para enredar e…”: “dechotar”, “rechoutar”, “el éche o tal”, “el é total”… Pero só hai unha correcta e é a que aparece no seguinte vídeo.
Pois si, a frase gañadora é “el éche o tal”. Felicidades aos vencedores! . Como auténtico shinchanmaniático e feitas innumerables comprobacións, pódovos certificar que é iso o que di a canción. O curioso do asunto é que se consultas no dicionario non che conta que a palabra “tal” pode ser empregado con ese sentido (”para enredar el éche o tal” = “el éche o idóneo para enredar”). Unha vez máis, unha boa tradución, unha boa dobraxe convértese nun instrumento ideal para enriquecer o galego.
Polo tanto, a letra completa e correcta da sintonía de Shin Chan é así (en ningunha outra páxina da internet ides encontrala correctamente… non sempre hai que fiarse do google! )
One, two, three, ha!
Sonche falangueiro (falandeiro), descarado, algo larpeiro (bo larpeiro)
Deixo a todos quedar mal
Sinnosuke é un bule-bule
Para enredar el éche o tal (el é total / e rechoutar / e dechotar)
Shinnosuke!
Cando hai que conquistar
Aí si que non teño par
E facendo as beiras son moi lanzado e picarón
Come on baby, come on baby
Os pementos que noxo dan!
Mira que trompa, que cacho trompa
Trompa, trompa!
E todos saben que son Shin Chan
Shinnosuke!
Medo ten a xente cando me ve de repente
Non se vai zafar ninguén
Se quedas comigo ímolo pasar moi ben e…
Verás que eu son especial
A canción de apertura de Shin Chan ten un furado, un gran misterio por resolver. En concreto, trátase de descubrir que raio din no verso de “Shinnosuke é un bule-bule para enredar e… ¿?”. Unha vez resolta esa dúbida, a letra da canción quedará completada de todo.
One, two, three, ha!
Sonche falangueiro, descarado, algo larpeiro
Deixo a todos quedar mal
Sinnosuke é un bulebule para enredar e ¿¿??.
Shinnosuke!
Cando hai que conquistar, aí si que non teño par
E facendo as beiras son moi lanzado e picarón
Come on baby, come on baby
Os pementos que noxo dan!
Mira que trompa, que cacho trompa
Trompa, trompa!
E todos saben que son Shin Chan
Medo ten a xente cando me ve de repente
Non se vai zafar ninguén
Se quedas comigo ímolo pasar moi ben e…
Verás que eu son especial
Poucas estrelas lusófonas teñen un éxito comparable ao da Xuxa, a brasileira máis coñecida entre os ‘baixiños’ (os nenos, vaia). Pero poucos saben a cantidade de barbaridades que soltan as súas cancións reproducidas ao revés. “O anjo é do inferno; anota e escreve“, “Meu anjo é o diabo“, “O mundo do diabo está pra pegar você“, “Satanás, Satanás” ou “Satanismo” son frases que se poden apreciar claramente nalgúns temas da Xuxa cando se escoitan para atrás.
Advertencia: o vídeo que podedes ver no interior do artigo é desaconsellable para os máis sensibles. Iso si, o primeiro minuto é tamén un valiosísimo material escolar para reintegratas. Estades avisados!
Hoxe preséntovos dous documentos únicos e excepcionais, escondidos entre milleiros e milleiros de vídeos de Youtube. Non teñen moi boa calidade, pero testemuñan que o famoso grupo español dos 80 Loco Mía, os reis dos abanos (leques, en portugués) e das ombreiras, foi no seu momento reintegrata… ou sexa, utilizador do chamado por algúns “galego internacional”. Simplemente, bestial!
Os de seioque aínda están de resacatras a súa festa españhola, que incluíu un marabilloso fotocol e un vídeo conmemorativo coa banda sonora de María Isabel “Antes muerta que sencilla“, que ademais ten unha versión aduareira chamada ‘Denantes morta que sensilha‘. O caso é que me puxen a investigar sobre as María Isabeles que hai polo mundo adiante… e encontrei a equivalente lusófona. Chámase Marta Peneda, ten 10 aniños e populariza un tema un bocadito curioso. Titúlase “Doce pastel de nata“.
E é efectivamente unha pastelada total a miúda esta. A letra abofé que non ten desperdicio. Nela, reflíctese o día a día dunha cativa que utiliza uns bolos de nata para mocear cun rapaz.
E os máis carcas dirán… A que vén tal promoción do colesterol e das graxas saturadas entre a rapazada? En fin, que conste que a Martinha non só se dedica a facer conquistas a base de bolos. Tamén cultiva amizades profundas.
Así pois, mundo lusófono do aquém… Basta de Melodys e Maria Isabeles! A partir de agora, esta é a vosa nova icona, a vosa nova estrela guía infantil, a vosa nova criança-prodígio. Por certo, o seu blog é http://martapeneda.blogs.sapo.pt/ Non deixedes de visitalo!
E xa que estamos… volvemos ao de onte. Estamos escasos… Estamos escasos tamén de prodixios… de rapaces cantantes. Alá atrás aínda había certames infantís de certa sona, pero é que estamos escasos de star system galego-infantil. Temos aínda tanto por facer…!
Seguindo coa miña campaña de caza e captura de friquis lusófonos, descubro con pracer un artista do que temos que aprender moito. Chámase o Rouxinol Faduncho e é todo un personaxe alá abaixo. A súa marca característica é a de adaptar diversas cancións ao fado. Todo, absolutamente todo é subsceptible de ser cantado á maneira dos fadistas para o Rouxinol. Desde as cancións infatís ata os éxitos da música disco.
Comecemos precisamente polas cancións para crianças. Aquí tedes a versión fadista da Abelha Maia e do Dartacão e os Tres Moscãoteiros, dúas cancións que por certo aparecen tamén nun vello post do alema.
Que? A que mola? Pois non perdades como interpreta o Rouxinol a coñecida “YMCA“ (que pasa a “Ai, eu sou gay”) ou a mítica “I will survive“ de Gloria Gaynor. Todo pasado pola peneira do fado.
Simplemente espectacular. E digo eu… A que esperamos para versionar coa gaita estas ou outras cancións universalmente populares? E logo non podiamos experimentar a ver se nos facemos de ouro? Os andaluces, todo canto hai, versionean ao seu xeito… o Rouxinol tamén o fai en portugués… Por que carallo nós non facemos o mesmo?
Aproveitando as frases máis célebres do programa da RTP “Cuidado com a língua”, o Osiño Gominola volve á carga para interpretar “Pesadelo Reintegrata“, un tema que esperemos que soe con forza nas próximas festas e eventos lúdicos dalgúns colectivos.
Vai con cariño. Non se me alporicen as masas. …E recorden e repitan “Nós [os portugueses] não falamos galego!”. Repitan, repitan…!
Señoras e señores. Hai que aprender portugués. Aínda que sexa para coñecer máis de preto a música pimba, un xénero musical propio de Portugal e único no mundo. Aquí xa o catamos con Quim Barreiros e o seu arqui-famoso “Eu gosto de mamar nos peitos da cabritinha“… Pero aí non queda a cousa. O repertorio da música pimba inclúe unha chea de títulos cunha característica común: o afán por empregar referencias sexuais mesturadas na letra. O malo é que o noso galeguismo moitas veces non nos permite collerlles a graza á primeira :(.
O dos peitos da cabritinha máis ou menos todo o mundo o entende… pero que pasa co outro hit de Quim Barreiros, o titulado “O Ténis”?
Trascribo aquí a letra por se hai algo que non se percebe á primeira:
Alguém chamou, era a namorada
Telefonou-me, desesperada
Fui lá a casa, que confusão
Encontrei a minha fofinha
Com o sapato ténis na mão
Ela pediu-me, p’rá ajudar
Peguei no ténis, toca a enfiar
O ténis estava, duro p’ra calçar
Empurrei com tanta força que ela começou a gritar
Ai! Ai! mais devagar
Ai! Ai! p’ra não rasgar
Ai! Ai! não sejas bruto
O ténis está muito duro, mas está quase a entrar
E é curioso que unha palabra tan galego-portuguesa como é “tenis” (”zapatilla” ou “deportiva” por outros lares) non teña o mesmo matiz pícaro en galego e en portugués. Porque, señores, “ténis” suxírelle a un portugués o “pénis” (o carallo, vaia…), cousa que non lle pasa a un galego. De todos os xeitos, teño que manifestar o meu convencemento de que o nosso Quim, natural de Vila Praia de Âncora, a ben poucos quilómetros da fronteira galega, en realidade emprega o “ténis” como metáfora de “vibrador com pilhas“, pero vaia…
Por que triunfaron os peitos da cabritinha e non os “ténis” de Quim ou outros hits do pimba a este lado da fronteira? Pois porque a lingua común que tivemos nun pasado evolucionou de tal forma, que as piadas, as coñas, as grazas das cancións pícaras aquí simplemente non chegan. Ou alguén dubida que se o “ténis” fose ben entendido non había arrasar tamén nas verbenas galegas?
De todos os xeitos, quixera aproveitar a ocasión que me brinda este recordatorio con morriña á música pimba para lembrar outros titulos que me chegaron fondamente. O que máis, sen dúbida, o “Bacalhau quer alho” de Saúl, unha canción que fai referencia aos órganos sexuais feminino e masculino nas palabras que conforman o título (”bacalhau“=”cona”; “quer alho -> queralho -> caralho -> carallo). O máis heavy é que o Saúl popularizou esta canción cando tiña só 9 anos! Agora canta nalgunhas vodas, como testemuña este vídeo.
Mágoa dun vídeoclip com jeito en youtube… todo o que hai é esta gravación dun dos asistentes ao casamento. É o bo que teñen os cantantes pimba. Que che son de andar por casa.
Continuando coa serie iniciada hai xa algún tempo sobre a infancia que nos “roubou” a colonizaçom espanhola( ), hoxe imos recuperar o tempo perdido… pero doutra maneira. Quedaches traumatizado por non teres versións reintegratas dos famosos ‘Payasos de la Tele‘? Não faz mal, pá. Agora, grazas a Serafim & Companhia, a cousa está máis que resolta.
O primeiro hit que che ofrezo é este “Pela estrada fora“, substituto do “Vamos de paseo… pi pi pi!“. A min gustoume
E aquel “Susanita tiene un ratón“, lembras? Pois a versión reintegrata titúlase “A Ritinha (Tem Um Ratinho)“. Ritinha é o diminutivo de Rita (a Susanita portuguesa), por se andas despistado.
O “Pequeno Simão“ é a versión de “Dale Ramón, chuta más fuerte para ver si metes gol“. Aquí din: “Da-lhe Simão, da-lhe Simão“, claro.
Con moito orgullo e pracer, teño a honra de mostrarvos a versión galega do coñecido tema “Gummy Bear Song”, que adaptei baixo o nome de “Osiño gominola”. Espero que vos guste.
E moitos diredes que “gominola” é castrapo… pois tanto me dá. É unha palabra de uso corrente como “bueno”, interxección que por suposto non podía faltar na canción xunto cun recordo moi especial para os meus amigos reintegratas.
Por certo, tamén vos deixo aquí a versión en reintegrata da canción, inzada de estranxeirismos (gummy, funny, etc.) contra os que -seguro- ninguén protesta. Xulgade e comparade. Non dan ganiñas de deixar de ser reintegrata?
E unha vez vistas as dúas opcións (a galega-alema e a brasileiro-reintegrata)…
. Como auténtico shinchanmaniático e feitas innumerables comprobacións, pódovos certificar que é iso o que di a canción. O curioso do asunto é que se consultas no dicionario non che conta que a palabra “tal” pode ser empregado con ese sentido (”para enredar el éche o tal” = “el éche o idóneo para enredar”). Unha vez máis, unha boa tradución, unha boa dobraxe convértese nun instrumento ideal para enriquecer o galego.
)
), hoxe imos recuperar o tempo perdido… pero doutra maneira. Quedaches traumatizado por non teres versións reintegratas dos famosos ‘
Loading ...
conta coa resposta politicamente correta 