O xornal ‘El Mundo’ conta na súa edición dixital que o portavoz de ERC no Congreso Joan Tardà criticou o rei de España porque “en 30 anos non foi capaz de facer un curso de catalán ou euskera”. Fíxense no final da frase: “un curso de catalán ou euskera”. De galego, a xornalista autora do texto nin sequera fala, a pesar de que Tardà si que citou o noso idioma expresamente. Esquecemento, desleixo por parte da autora do texto? Sexa como for, non é a primeira vez que sempre que se interpela por agravios comparativos aparece en primeiro lugar o catalán, en segundo o euskera e en terceiro (e só se cadra) o galego? Misterios sen resolver.
E falando de resolución de misterios. Efectivamente, sodes moi listiños… e moitos de vós acertastes que foi o presidente de “esta nuestra comunidad“, o señor Feijo[ó]o, o que pronunciou a famosa frase:
“O galego (…) aproxima-nos aos povos da lusofonia que, pela influência da grande nação vizinha e irmã, levaram o português por meio mundo.”
Evidentemente, o novo inquilino de Monte Pío dixo a frase en galego, e só optei por traducila ao portugués para “despistar” un pouco (hehe). Con este xogo, o que quería demostrar é que hai base para o consenso. Nesa frase estamos de acordo todos: desde o PP ata Nós-UP. Agora hai que poñerse a traballar para que os cativos aprendan na escola unhas nocións mínimas de portugués para achegarnos en serio á lusofonía (pero sempre desde a nosa independencia, claro). Oxalá sexa posible que se constrúan novos consensos arredor do idioma e consigamos despolitizar dunha santa vez todo o debate arredor do galego. E iso vai por todos: conviría que o propio Feijoo deixase de andar todo o tempo escaravellando na ferida da lingua cada vez que lle fan unha entrevista. Ante unha cuestión tan delicada, era preferible un pouco máis de prudencia.
Unha última cousa: non me resisto a falar da gripe porcina. Agora andan dicindo que os porcos, os pobres, tampouco teñen tanta culpa… pero polo que parece de momento o que impera é chamarlle “gripe porcina” ao que en inglés se chama swine flu. En portugués, estase empregando a forma “gripe suína“ porque a pesar de que en portugal hai “porcos”, igual que aquí, é máis corrente o adxectivo “suíno” (inexistente en galego) que “porcino”. Os portugueses tamén lles chaman “suínos” aos porcos, cousa que nós non facemos. En galego, non hai suínos, pero si persoas suíñas (ou sexa, hipócritas, falsas). :D Eu tiña por costume dicir “tal fulano é un suíña”… pero parece ser que se trata dun adxectivo variable (suíño, suíña) e se cadra foi unha das palabriñas “xenuinamente galegas” que levaron os da AGLP a Lisboa.
Unha adiviña, ao máis puro estilo Galeguzo. Quen dixo a seguinte frase?
“O galego (…) aproxima-nos aos povos da lusofonia que, pela influência da grande nação vizinha e irmã, levaram o português por meio mundo.“
Dou unhas cantas pistas:
1- Ricardo Carvalho Calero
2- Luis Gonçales Blasco ‘Foz’
3- Alexandre Banhos
4- Concha Rousia
5- Camilo Nogueira
6- Xosé Ramón Barreiro
7- Ramón Piñeiro
8- Alberto Núñez Feijoo
9- Gloria Lago
Dito isto, anúnciovos que este domingo conclúe a miña estadía en Lisboa. Volvo para casa co rabo entre as pernas, sen encontrar en Portugal o emprego polo que andaba soñando (a crise golpea forte en todos os sitios). Non podo abusar máis da confianza dos meus amigos portugueses e regreso á casiña, a seguir chupando da teta de mamá e papá. Portugal é giro pero creo que me tira máis a terriña. En fin. Comeza outra nova etapa.
O 14 de abril seica houbo aquí unha xuntanza na Academia das Ciencias de Lisboa onde participaron por primeira vez “todas” as academias existentes da lingua portuguesa, incluída “a nossa“, en palabras do presidente da AGAL, Alexandre Banhos (tamén asistente ao “evento”). Os señores da AGLP (Academia Galega da Língua Portuguesa) ‘e hijuelas‘ andan super-contentos, felices porque cren que participaron nun día histórico… pero, coma sempre, nada máis lonxe da realidade. O “evento” no que presuntamente se consagra o galego como dialecto da lingua portuguesa non tivo aquí, en Portugal, ningún eco mediático. Nin unha palabra. E mira que busquei… pero nada. Nada de nada.
Bueno si… Algunha intoxicación, pero leve, na prensa angolana que chega a titular, seguindo as pautas do reintegracionismo: “A Galícia [nin sequera 'Galiza'], comunidade autónoma da Espanha de menos de 3 milhões de habitantes, quer adoptar o acordo ortográfico“. Nada máis falso por outra parte, porque ninguén dubida de que o noso país non está para lerias de acordos ortográficos lusófonos… e menos coa que está caendo. Eis unha mostra máis de que o reintegracionismo é unha forma clarísima de gastar enerxías gratuitamente, cando non fonte de alimentación de extremismos no bando contrario.
En fin. Tampouco quero facer moito sangue, porque creo que agora as prioridades son outras. As enerxías hai que gastalas en recuperar consensos e non en perder o tempo con propostas completamente irrealizables e que rexeitaría a sociedade. O galego necesita unión máis que nunca e non andar discutindo sobre a norma constantemente. Só hai que ver como aproveita a FAES (órgano de pensamento do PP que dirixe Aznar) a resposta bo-rollitista de Anxo Quintana sobre o reintegracionismo (que tamén advertín que ía traer consecuencias). Os inimigos do galego, incluído o autor do papeliño da FAES, atacan recordando as liortas que hai arredor da lingua e ven o noso idioma como unha carallada… ou como algo “inventado” polo ILGa (sóalles o argumento?).
Por certo:vaise cumprindo o que alema foi anunciando meses atrás a pesar das críticas de moitos. O reintegracionismo light (norma AGAL incluída) está tan, tan, tan pasado de moda que ata o presidente da propia AGAL escribe directamente en portugués padrão textos destinados para o público galego. Á Associaçom Galega da Língua quédanlle xa dous telexornais para converterse en Associação. A lei de alema volve cumprirse: “O reintegracionismo chama sempre a máis reintegracionismo”.
PD: Aproveito para recordar, xa que estamos, o discurso que leu o señor Banhos, presidente da AGAL, na Asemblea da República portuguesa. Quen carallo fala así en Galicia? Este é o modelo de lingua que debermos de adoptar? En fin…
As normas ortográficas do castelán (e do galego tamén) dino ben claro: as palabras graves terminadas en vogal non levan acento gráfico. Máis claro, auga. E polo tanto, non ten ningún sentido que o novo presidente da Xunta manteña oficial ou extraoficialmente o til de ‘Feijóo‘. O líder do PPdeG é agora o xefe do goberno galego e ten que dar exemplo. Non facelo é unha mensaxe moi mala para os rapaces que están estudando. Imaxinan? “Mamá, a partir de agora escribo Rodríguez sen acento” ou “Profe, vostede non pode suspenderme por poñer ‘Maria Lopez Negréira‘”.
Por certo: co Acordo Ortográfico en portugués, tamén se elimina a acentuación das palabras terminadas en -oo, empregada no Brasil. Co AO, xa non se poderá poñer ‘vôo’ senón ‘voo’. Así que, se Feijoo decide facerse reintegrata, tampouco poderá escribir Feijóo ou Feijôo.
Sigo sen dispoñer de moito tempo para bloguear pero quería comentar convosco e rapidiño tres cousiñas coas que topei de casualidade esta fin de semana.
1) As “boas” relacións que ten Portugal con Corea do Norte.Sorprendeume bastante, a verdade, o feito de que exista unha certa “cordialidade” portuguesa coa ditadura máis hermética do mundo.Un país onde os cidadáns carecen das mínimas condicións para vivir… Non sei. Abraioume comprobar que é tal o “bo rollito” que o goberno norcoreano mesmo felicitou a Cavaco Silva pola súa elección como presidente da República. En fin. Non mola.
2) Falando de “diplomacia”… Parece que Televisión Española quixo recentemente pechar a súa delegación en Lisboa e que só “presións diplomáticas” o impediron finalmente. TVE segue tendo unha correspondente aquí, pero ao parecer con menos medios. Sigo comprobando que existe pouco interese informativo aos dous lados da fronteira. Nos informativos portugueses predominan as informacións locais e España (non digamos Galicia) aparece pouco ou case nada, e viceversa. Habería que analizar as causas diso… E sobre todo, é posible rachar esa dinámica sen que pareza forzado? Interesa en Portugal o que pasa en Galicia? E en Galicia interesa o que pasa en Portugal?
3) Descubro que existe “polho” en portugués. Para vós será unha parvada pero a min chámame moito a atención. “Polho” é un tipo de uva e coloquialmente ata pode ser un “mozo”, un “rapaz”. E non só: antigamente era a forma de dicir “frango“! Por que non din “polo” os portugueses en vez de “frango“? “Frango” pode ser galego? :D Conste que en galego “pollo” é unha variante de “piollo”. É lícito dicir en galego “montar un pollo“? Eu voto que si.
Alberto/e Núñez Feijoo aínda non é presidente da Xunta, pero moito me temo que pode haber guerra polo seu nome, igual que no seu día houbo discusións polo topónimo do país (Galicia vs Galiza). O caso é que acaba de publicar Vieiros que alguén que se identifica como o novo vicepresidente do Parlamento, o popularJose Manuel Baltar, estivo modificando algúns artigos da Galipedia (ou da wikipedia galega) para engadir algúns “retoques” nos artigos do PPdeG, do PSdeG e do futuro presidente do goberno galego.
Unha das teimas do usuario que se identifica como Jose Manuel Baltar [fíxense que escribe o Jose sen acento no e, e con J se cadra para deixar claro que é reintegrata ] foi mudar o nome do presidente do PPdeG de Alberte para Alberto. E non deixa de ser curioso… porque… imos ver… Alberto é galego ou non é galego? Pois agárrense porque… non só é galego, senón que é ademais perfecto reintegrata!
Efectivamente, acudo ao Dicionario dos Nomes Galegos (dirixido por Ferro Ruibal para Ir Indo) e na entrada de Alberte/Alberta vén claramente que a única variante posible do nome é Albertos (”y no Alberto, di Sarmiento” -engade a publicación). O curioso é que este dicionario -do que teño unha edición antiga que se cadra mudou cos últimos cambios na normativa- di que a forma ‘Alberte‘ aparece xa desde o século XIV, aínda que logo tamén se constata a forma ‘Albertos‘ (e eu engado: coma os famosos Albertos, Cortina e Alcocer)
Seguindo as teorías deste dicionario, Alberte é unha forma xenuinamente galega, dado que en castelán a forma é Alberto… e en portugués tamén! Así pois, Alberte desentoa completamente coa lusofonía e, moito sospeitamos, non figurará na lista de nomes propios galegos que algún día o comando Lisboa traerá a Portugal para que sexan aceptados tamén entre os países de lingua portuguesa.
En fin, o da galeguidade de Alberto échevos todo un misterio. Segundo as teorías reintegracionistas (e tamén se cadra castelanistas?), tan galego sería Alberto como Alberte… Así que… Que problema hai para que o usuario que se fai chamar Jose Manuel Baltar oficialice o Alberto na galipedia? Algunha concesión haberá que facerlle ao reintegracionismo!
Só engado unha cousa: na listaxe de nomes galegos que recomenda a Mesa pola Normalización Lingüística aparece un Alberto tan grande coma un mundo. Na guía que editou a Secretaría Xeral de Política Lingüística só figura Alberte :D Hai que sacar algunha conclusión?
Aínda sen apagarse de todo a polémica arredor do estado real do galego, hoxe visita alema.org Henrique Monteagudo, coordinador da sección de Lingua Galega do Consello da Cultura Galega e actual secretario desa organización. A relación do galego co portugués centrou boa parte da conversa, na que tamén se abordan outros asuntos polémicos, como a galeguidade do ‘ñ’ ou da interxección ‘bueno’, que Monteagudo recoñece que emprega habitualmente, igual ca o 99,99% dos galegos. Estas son as opinións do actual director do Centro de Documentación Sociolingüística de Galicia.
Foto: Pepe Ferrín
Como experto en sociolingüística, gustaríame que fixese un diagnóstico sobre o estado de saúde do galego e as súas perspectivas de futuro. Acaba de publicarse o segundo volume do Mapa Sociolingüístico de Galicia cunhas conclusións terribles para o galego. Está tan mal a cousa?
O estudo da RAG que acaba de publicarse non pode tomarse como representativo de Galicia no seu conxunto. É un traballo sobre a poboación urbana entre 15 e 54 anos. Como tal debera presentarse, non como Mapa Sociolingüístico de Galicia. Os datos que ofrece non son, pois, comparables co MSG de 1992. A RAG debera ter presentado eses datos no seu tempo, e aclarando estes extremos. Ao non facelo, deu azo a lecturas e interpretacións gravemente desaxustadas. Para min, o traballo de 1992 continúa a ser de referencia obrigada, e o de 2004 é parcial.
Eu teño que remitirme ao estudo que co-dirixín no Consello da Cultura Galega, feito sobre datos estatísticos recollidos polo Instituto Galego de Estatística en 2003, que é o organismo oficial especializado que no noso país se encarga de recoller datos estatísticos. Por certo, está dispoñible en rede (un resumo e remisión ao estudo completo en http://www.consellodacultura.org/arquivos/cdsg/loia/) . Resumindo moito, segundo datos deste estudo, nas últimas décadas practicamente se freou a perda de transmisión interxeneracional do galego (de pais/nais a fillos/fillas), aínda que o galego como lingua inicial se estanca en porcentaxes baixas (aproximadamente 33% de galego, ao que hai que sumar arredor de 20% bilingües iniciais). Doutra banda, como lingua habitual, detectamos unha progresiva tendencia cara ao monolingüismo, sobre todo nos castelán-falantes, pero tamén nos galego-falantes, cun saldo global lixeiramente negativo para o galego. No seu momento, interpretamos este dato como probable indicio dunha certa polarización nos dous campos. Quizais os acontecementos recentes dean razón a esta interpretación.
O galego está en situación delicada, pero nas últimas décadas a evolución tende cara á melloría, aínda que esta sexa de momento (e cara ao futuro) insuficiente para compensar a terrible inercia histórica na súa contra, e as presións crecentes dun mundo globalizado e unha España en pleno proceso de re-centralización.
Ata que punto estar lanzando constantemente noticias malas sobre o futuro do idioma en si mesmo pode ser un factor contrario á expansión do galego?
As mensaxes catastrofistas son moi ben acollidas pola prensa, e nun momento dado poden servir para alertar a conciencia cidadá e presionar os poderes públicos. A súa reiteración, en tons cada vez máis negros, e ás veces sen moita base real, para min acábanse volvendo contra a propia lingua.
A idea que se transmite nalgúns foros é: “Para sobrevivir, o galego necesita colocarse baixo o paraugas do portugués”… A vostede que lle parece isto?
O portugués debe ser a fonte principal de modernización do galego culto e de elaboración dos tecnolectos especializados. Se iso é colocarse baixo o seu paraugas, moi ben. Se colocarse baixo o paraugas do portugués significa renunciar á autonomía do galego, non estou de acordo. Para min, o portugués é un apoio para que o galego non sexa absorbido polo castelán e se desenvolva plenamente como idioma de seu; se imos renunciar ao galego para adoptar o portugués, embarcarémonos nunha viaxe cara a ningures. É unha solución idealista, carente de sentido da historia, e por tanto, irrealizable.
Cal debe ser a nosa relación coa lusofonía, ao seu entender?
Estreitar os lazos de todo tipo (económicos, políticos, humanos), e nomeadamente os culturais, ata tecer unha rede de comunicación fluída e intensa cos países de fala portuguesa, principalmente Portugal e Brasil. A aproximación, se vén, chegará do man dos contactos, encontros e colaboracións reais e concretas que se aten ao redor desa rede.
O galego e o portugués son ou non son o mesmo idioma?
Un mesmo idioma, claramente non. Que forman parte dun mesmo diasistema lingüístico, na miña opinión, si.
O “ñ” é galego?
Non sei se a pregunta ten moito sentido. Ti imaxinas un inglés, un alemán ou un checo preguntando se o <b>é inglés, alemán ou checo? É galego o <a>, o <b>, o <c>, o <d>…? O noso sistema alfabético é basicamente latino, e fíxate a chea de linguas non latinas que o utilizan. Sobre a base latina, o <ñ> é unha innovación romance hispánica, que se rexistra nos documentos galegos desde as etapas moi recuadas. Igual que o <ll>, e non moi distinto ca o <ç>. O <ch> é outra innovación dese tipo, aínda que neste caso de orixe franco-occitana.
Falando de todo un pouco, o <ç> é portugués? Trátase doutra innovación romance hispánica, e en castelán usouse ata o século XVIII, e por certo, as normas para o seu uso (as que hoxe rexen en portugués) fixounas Antonio de Nebrixa. E que me dis do <lh> e o <nh>, son portugueses? Ou son occitanos? Enténdese agora o escaso sentido da pregunta?
Ata que punto os debates arredor da normativa poden ser tamén un factor contrario á normalización lingüística?
Os debates deste tipo ata certo punto son inevitables, e ademais poden ser interesantes e resultar esclarecedores. O problema non son os debates, senón darlle unha saliencia excesiva a eses debates, e converter a cuestión ortográfica na pedra de toque, ora da normalización lingüística (o que é evidentemente falso, e conduce directamente ao fracaso), ora da pureza na defensa do galego (posición sectaria e absurda). Así é que para moita xente, falar do conflito lingüístico é falar do debate normativo… a tal punto de aberración chegaron as cousas. O debate ideoloxizouse e politizouse ata extremos disparatados: ao final Méndez Ferrín vai acabar sendo españolista e todo.
É viable que coexistan dúas normativas para o galego? Como cre que recibiría isto a sociedade?
Dúas normativas en paralelo, co mesmo estatus oficial e de uso, é como non ter ningunha, iso conduce á confusión e o abandono do galego. Que haxa unha oficial e de uso xeral, e que coexistan outra ou outras de uso limitado, a título máis ou menos experimental, iso é factible. En todo caso, no momento en que se atopa o proceso de normalización lingüística, o máis adecuado é que exista unha norma oficial flexible (que acolla algunhas duplas opcións), e que se aplique con certa flexibilidade.
Existen datos que nos indiquen o peso real dos reintegracionistas no conxunto dos galegofalantes?
Así, tal como ti o pos, non. Canto aos galego-escribentes, podemos facernos unha idea comparando o número de títulos en galego e en galego-portugués, ou o número e difusión de publicacións periódicas en cada unha das modalidades.
E a vostede que lle parece persoalmente o reintegracionismo (entendido como opción ortográfica de escribir nh/lh/ç en vez de ñ/ll/z)?
O reintegracionismo en conxunto (non só ortográfico) paréceme unha opción interesante, que non se debe descartar para o porvir.Se o galego vai ben no camiño da súa recuperación social, non é descartable que no futuro se oriente cara a unha maior proximidade (gráfica, morfolóxica, estilística, léxica) verbo do portugués. Agora, esa non é a única opción, e por outra banda non é doado determinar cando e cal será o grao en que se estime oportuno avanzar por esa vía.
Como sentou no seo do “oficialismo” (se se lle pode chamar así) a creación da Academia Galega da Língua Portuguesa?
Non teño nin idea. Vivimos nun país libre dabondo como para que os cidadáns poidan fundar asociacións, academias e clubes de cinema.
Son xustas as críticas do reintegracionismo á actual norma, á que culpan de consagrar o que cualifican de ‘galego-castelhano‘?
En xeral, son distorcidas , esaxeradas e descontextualizadas, pois evitan toda a mención da tradición de cultivo do galego literario e escrito desde o século XIX ata os nosos días. Na miña opinión, moitas veces (non sempre) o reintegracionismo responde a unha visión esencialista da lingua, e nel mestúranse prexuízos de tipo ultra-purista e actitudes no fondo elitistas.
Por último, gustaríame comentarlle que estamos levando a cabo unha campaña na internet para conseguir que a interxección ‘bueno’ sexa aceptada pola RAG como galega, dado que entendemos que o galego fixo súa esta palabra dotándoa dun sentido especial que non ten en castelán e dado tamén que se presenta difícil (por non dicir imposible) erradicala da fala dos galegos [máis info en causes.com/bueno]. Que lle parece?
Non hai quen poña valados á lingua falada; coido que esta, coa súa propia forza dinámica, tampouco precisa de recoñecemento institucional. Está na natureza das cousas que os falantes nos sintamos libres para falar como mellor nos pete, sexa porque queremos comunicar mellor, sexa porque queremos expresar os nosos sentimentos, exteriorizar estados de ánimo ou trazos da nosa identidade, etc. Eu diríavos que, polo mesmo, escusades de facer campañas neste senso. Eu, e todos vós, seguiremos a usar bueno diga a RAG o que dixer, e a min tanto me ten que estea recoñecida ou non. En todo caso, saúdo o voso espírito desprexuizado e anti-purista.
Andan escandalizados os reintegratas con que o “isolacionismo” teime en chamarlles “galego” ás falas existentes no Val do Xálima, na Estremadura española. A argumentación deles, dos reintegratas, é ben sinxela (e algo simplista, tamén): como lle poden chamar galego ás “falas” e non ao que se fala en Portugal?! É dicir, segundo eles, non pode haber unha variedade do galego no Xálima, porque todo depende do mesmo conglomerado galego-portugués-brasileiro-africano. Pero… alguén de entre os reintegratas se preocupou en ver o que opinan os falantes das “falas”?
Bueno. O caso é que tiven oportunidade falar cun deles, con Txuscolo, un falante da Estremadura e polas súas palabras ben pode interpretarse que, a pesar de que están pegados a Portugal, os habitantes do Val non consideran as súas falas como unha variante do portugués, senón do galego. Ata alí de momento non chegaron as teorías do reintegracionismo… nin da reintegración co portugués nin da reintegración co galego.
As chamadas falas dos tres lugares poden considerarse un dialecto do portugués, do galego, do castelán… ou é unha lingua á parte? Cal é a túa opinión, Txuscolo? Ei pensu q ten mais que vel con u galego antigu, tamén ten a sua evolución autónoma y pol que non, u contagiu du portugués y du castelán que son as lenguas con que ha conviviu arredor.
…E a xente que vive no Xálima, polo que se comenta na rúa, que opina desa cuestión? Non he feitu una encuesta estadística, non te podría dicer u que pensan. Mais que na por inorancia y por que naidi se fai esas preguntas. Non están en u ambienti - que ei sepa.
E cal cres que debe ser a ortografía para transcribir a fala? A galega? A castelá? A portuguesa? Non te sabría dicer, pero ei entendería mais propia u galegu por que ei creu que e u origen comu te he ditu antis.
Cres que a fala necesita de máis axuda dos poderes públicos para sobrevivir? Están en perigo esas falas? Sin duda niñuna. Asína y to, a pesar das ajuda que ten, que no son mutas, ten poicas saídas de futuru. U bombardéu que ten desde us medios de comunicación: en castelán, convirtin a fala en una lengua familiar y localista, sin mutas posibiliddais de supervivencia fora de esis contextus.
Ata que punto cres que Galicia debe intervir? Ei creu q debi interir, pero con muta prudencia, por aquilu de que un excesu de intervención poi ser interpretau comu una nova colonización (imposición). Istu sempris e problemáticu.
Que opinas do reintegracionismo? Dificil, pois non ten una perspetiva histórica. A lejanía y a escasa o nula presencia de cultura galega non u permiti si non e d’una forma que se vería comu artificial.
Non me refiro, Txuscolo, a unha reintegración das falas no galego, senón a unha hipotética reintegración do galego no portugués… Non teño opinión sobre esi particular. Non sabía que eran motivo de polémica o de disputa. Pode ser maís que otra coisa un tema de politica. Hay quen se postula por o portugués -Portugal- millor que por o castelán -España-, pero non na fala, sino como alianza estratégica no ámbito estatal… “tela marinera” … incluso por cambiar a hora (una hora menus, comu tenin en Portugal)…
Dado que vós vivides ao carón de Portugal e que sabedes como é o galego que se fala en Galicia… cres que o galego e o portugués son o mesmo idioma? Non son un mismo idioma, pero tenin unas semajanzas, comu u castelán o u catalán… se nota mais a proximadá du galegu y portugués que du galegu con u castelán…
Ándovos algo atarefado ultimamente, sen tempo dabondo para postear (postear é galego :-P]. Sigo á procura de choio en Lisboa e non está resultando nada fácil (a crise é mundial, you know…). Pero como non quero perder o fío, aproveito para soltar un par de cousas.
1) Parabéns mil a Berto Yáñez pola broma do 1 de abril que lles gastou aos usuarios de chuza!, con falsa orde xudicial de peche incluída e que mesmo recolleron boa parte dos medios galegos. Simplemente é para quitar o sombreiro. Por un lado, a execución… É que parecía talmente un escrito xudicial! :D Como se pode falsificar algo tan ben?! :D Tamén hai que felicitar a Galeguzo, participante habitual deste blog, porque seica a redacción do texto é súa. Simplemente maxistral! Incluído o nome do xuíz: José Ignacio Martínez-Rebollido Sanjurjo. Teño que dicir que é unha das mellores bromas que vin na rede. Moitos parabéns!
2) Tomei contacto cun fala-falante. E vós diredes… e que raio é un fala-falante? Pois un falante das falas do Val das Ellas, na Estremadura española, onde se conserva unha variedade… galega? castelá? astur-leonesa? portuguesa? En fin. Só vos podo adiantar iso. Mañá, se todo vai ben, este fala-falante ofrecerá o seu punto de vista sobre a cuestión da falas estremeñas. Como din aquí, a não perder!
aita: hai alguén aquí? teño unha dúbida: cando se usa 'ó' e cando 'ao'
magnummare: ... un que funcione, porque xa vexo que o teu no vai moi ben... XD XD
magnummare: Señor alema!! com introduciu iso que ten ai de "este blog en portugues automatico"? grasias de antebraso!!
Yuji: Obrigado Aloquete. Vou colocar na minha lista pra quando pedir livros galegos! Ah sim, e achei um artigo seu sobre literatura galega em Portugal, [...]
Aloquete: Yuji, um romance magnífico é PAPAVENTOS, de Xavier Queipo. Cosmopolita, mas galego de cima a baixo.
Non mola. 
