Estupendas noticias. Xa estou en Lisboa, ben instalado na casa do meu amigo Nuno, en pleno centro da cidade (que segue tan preciosa como a última vez que a visitei) Sigo mantendo que necesito un descanso e desconectar un pouco… Pero oh, sorpresa! O azar tróuxome dous regalos inesperados: por un lado, un ordenador libre na casa de Nuno (un vello trebello da súa irmá pero felizmente con conexión á internet) e por outro un plugin que me vai permitir publicar tuiteos. É dicir, todos os días publicarase automaticamente un artigo que recompila os meus tuiteos das últimas 24 horas (ou iso creo). E así, sen moito esforzo, podo ir recompilando cousas que vou vendo por aquí e seguimos en contacto. Agora mesmo non estou para escribir un post diario, pero penso que pode ser interesante ir recollendo as impresións desta viaxe, que aínda non sei canto vai durar. A ver o que me aguantan ou o que aguanto. Xa vos irei contando. Moitos beijinhos desde Portugal!
Febreiro 20th, 2009
Estou feliz. Esta mañá recibín a chamada dun vello amigo portugués que me convida a pasar un tempiño na súa casa de Lisboa, e como sigo no paro e sen encontrar nada con xeito, pois… decidín facerlle caso. Por que non? Agora mesmo estou preparando as maletas. Mañá saio en dirección á capital portuguesa. E como non vou poder atender o blog coa frecuencia que me gustaría, decidín tomar unhas vacacións… para recoller novas ideas e tal. Ou quen sabe, quizais non volva nunha boa temporada. Ou quizais cando regrese, veño convertido nun reintegrata revirado…
Eu que sei. Se cadra encontro un trabalhito fixe alí e esquezo isto de bloguear. Non sei. Necesito respirar un pouco. Entre mentres, deixo este fio aberto para que escribades o que vos apeteza. Mesmo para que me poñades a parir se queredes. Estrañar-vos-hey! Ata sempre e, bueno, sede bos na miña ausencia!

Febreiro 19th, 2009
Quede claro, antes de nada, que isto non é un ataque persoal contra Camilo Nogueira, senón a constatación de que é moi fácil para un galego facer o ridículo cando escribe en portugués. Só hai que remitirse ao último artigo que publicou en Vieiros, todo cheíño de faltas (ou gralhas, como se prefira). Nogueira, gran defensor do reintegracionismo, está pasando ultimamente -para alvoroço de moitos- ao português padrão… pero o resultado é nefasto. Nun só artigo acumula máis de 50 gralhas… e de todo tipo. O ex-eurodeputado do BNG confunde galego, agalino e portugués e crea unha mestura explosiva que deixaría espantado calquera lusófono.

Velaquí a corrección do texto de Nogueira, extraído desta páxina de Vieiros:
http://www.vieiros.com/opinions/opinion/666/eeuu-china-a-ue-e-nos
EEUU, China, a UE e nós
Na sua recente estância [estadia] em [na] Alemanha para assistir em Munique a uma Conferência Internacional de Segurança, o Vicepresidente dos EEUU Joe Biden afirmou a vontade de manter ao [o] mundo na dependência das decisões políticas e estratégicas tomadas polo [pelo] seu Governo, agora baixo [sob] a capa do multilateralismo. Dixo [disse] que a nova Administração estadounidense [norte-americano] está decidida a observar un [um] “decente respeito pola opinião dos demais”, axindo [agindo] de “forma conjunta sempre que possam”, de maneira que “se actuam em solitário será porque não lles quede [lhes reste] outro remédio”. Agregou que “América (sic) necessita ao [do] mundo, como o mundo necessita a [da] América”. Biden refería-se [referia-se] a assuntos como o de Afganistão, Iraque ou Irão, mais situou de novo ao [o] seu país no centro de todo [tudo], mostrando uma actitude [atitude] que inclui o tratamento da crise económica com medidas que semelham [parecem] guiadas polo [pelo] propósito de retomar o rego [a via] do neoliberalismo.
A experiência desta crise serviu para demonstrar que o mundo não cabe na ideia de uma potencia [potência] planetaria [planetária], os [!!!] EEUU, que controlaria as órbitas de múltiplos Estados satélites. Basta lembrar que no tempo de Georges Bush o Governo norteamericano gastou na guerra de Iraque um bilhão de dólares (sobre 132 bilhðes de pesetas) e instrumentou recortes de impostos de dous bilhðes de dólares. Mostrando as consecuencias [consequências] da mundialização desnortada [desnorteada] que propiciara, a recesão [recessão] económica nesse país deu lugar a um trastorno [transtorno] global. Olhando para Asia [Ásia] (todo a [por] causa da abrupta diminuição das exportações a [para os] EEUU), se em 2007 o PIB de China medrara [aumentara] o 12%, em 2008 essa cifra diminuiu em quatro pontos, sendo praticamente nulo o crescimento do último trimestre. Polo [pelo] mesmo motivo, o PIB de Japão diminuíu nesse período mais do 10% em taxa anual e o de Corea do Sur [Coreia do Sul] um 21%. A caida [queda] económica dos [!!!] EEUU, trasladándose [transladando-se, mas em port. ‘transladar’ só se faz com cadáveres...] a grandes Estados como o chinés [chinês] que exportam de maneira saliente ao país norteamericano, causará por outra parte graves padecimentos em paises [países] pouco desenvolvidos, principalmente africanos, que nos últimos tempos abriram relações económicas relevantes com Estados emergentes como, ademais de China, Índia ou Brasil.
A crise financeira trouxe à recesão [recessão] económica. Sendo necessárias, as medidas contempladas polos [pelos] EEUU -investimentos publicos [públicos] em infraestruturas, incentivos fiscais e um plano de rescate [resgate] das entidades financeiras - para superar o estancamento pertencem a um mundo sobrepassado [ultrapassado]. Não põem propriamente em causa o vesánico [demente] fundamentalismo de mercado que dominou desde 1989, nem têm em conta a multiplicidade de actores principais da economia mundial. Essas medidas não consideram a urgência de agir prioritariamente em prol dos paises pobres ou em desenvolvimento, nem tendem a garantir servizos [serviços] públicos básicos para todos, dos que carece também uma parte da povoação do mundo rico, em especial nos Estados Unidos. Tampouco se orientam cara um modelo de desenvolvimento respeitoso com a natureza e as fontes da vida, num caminho que mesmo obrigará a um desenvolvimento científico e tecnolóxico [tecnológico] que pode dar lugar a uma fase de crescimento sustentável e descentralizado contraditório – não há mais que [basta] pensar nas potencialidades das fontes energéticas alternativas - com o praticado pelos monopolios [pelos monopólios] que hoje dominam a economia mundial.
No novo sistema económico a União Europeia, com as nações que a compõem, pode ter uma função transcendente. Por ser a primeira economia do planeta e dispondo do euro, tendo a experiência do valor dos serviços públicos básicos -a educação, a sanidade [saúde, em port. sanidade é mental], as pensões, a gestão da agua [água]…-, sabendo da importancia [importância] do papel das instituições civís [civis] como garantía [ garantia] do progresso e a solidariedade e com a experiência próxima do diálogo em paz, a UE deveria actuar no mundo com uma voz representativa de todos os paises [países] e os cidadãos comunitários. É hora de que tome [de tomar] uma posição independente dos EEUU, abandonando os Estados o hábito de petarem [baterem] em orde [ordem] dispersa na porta de Washington. Este é momento de pôr em prática o Tratado de Lisboa que reforma os Tratados de Roma e de Maastricht abrindo caminhos para a unidade política na diversidade e para actuar no mundo como uma potência civil.
Galiza, a nação e a súa [sua] economia, vivem neste ámbito [âmbito] global. O seu presente e o seu futuro não se limitam ao território estatal. Assumindo um projecto nacional mobilizador, os representantes políticos fariam bem em aprender dos actores empresariais e sociais, de tanta gente nossa que trabalha sem reduzir-se em fronteiras materiais e ideológicas filhas de um mundo ido.
Non está mal, eh? Acentuación fatal, mestura de ortografías oficiais do galego coas portuguesas, uso de expresións estrañas para a lusofonía… Un suspenso coma un mundo, vaia. O texto, con tantas gralhas, é máis vermello ca negro. Era ben mellor que Camilo Nogueira volvese ás orixes e escribise novamente en galego porque o padrão, como queda demostrado, non é o seu. Os políticos galegos deben de centrarse en falar e escribir ben o seu idioma… e se se atreven co portugués, polo menos que o fagan con xeitiño. Un respecto pola lingua galega e pola lingua portuguesa!
Febreiro 18th, 2009
Hoxe traio tres polémicas para debater, e todas de rabiosa actualidade (bueno, todas menos a última). Arf, arf!
Polémica A)
‘Vieiros’ entrevista a Feijoo e transcribe a conversa poñendo “Galiza” en vez “Galicia” e “compatíbel” como “compatible”
É iso lexítimo? Eu creo que non. Entendo que todo medio de comunicación ten que ter un libro de estilo e mesmo que lles dea prioridade a unhas formas sobre outras para darlles unha unidade aos seus escritos. Ata aí todo OK. O que non me parece ben é que, se un entrevistado emprega unha fórmula totalmente válida en galego RAG, os que transcriban esa conversa muden esa palabra por outra igualmente válida. Se eu digo “accesible”, non quero que poñan na miña boca “accesíbel”, se eu non o digo. Eu non uso a forma “Galiza”, pero tampouco me gustaría que a alguén lle transcribisen “Galicia” cando di “Galiza”, que quede claro. Creo que debe predominar o respecto ao entrevistado cando hai dúas formas válidas. Unha cousa é o que faga o medio e outra cousa o que fagan as persoas que aparecen nel.
Polémica B)
A TVG dobra os portugueses que saen nas noticias
Creo que non debería facelo. Era mellor que empregase subtítulos, sen dúbida ningunha. Igual que fan as televisións portuguesas cando entrevistan persoas que falan galego. As legendas axudan a comprender e non distorsionan o discurso. Pero tamén hai que dicir que, contrariamente ao que moitos pensan, a maioría da poboación galega ou non sabe ou non ten por que saber exactamente e ao 100% o que di alguén que fala en portugués. De aí que, ao meu entender, se deba recorrer aos subtítulos nas partes que poidan dar máis problemas de comprensión para un galegofalante medio. Estou profundamente en desacordo co mito de que os galegos e os portugueses se entenden perfectamente os uns cos outros. Non debería ser así, pero é o que hai. Por outro lado, hei de dicir que tampouco estou totalmente en contra da dobraxe do portugués. Nunha noticia serviría un subtítulo, claro, pero se a TVG se decidise, poñamos o caso, programar unha telenovela brasileira en horario de tarde sería esixible que a dobrase, igual que dobra as telenovelas suramericanas.
Polémica C)
A Deputación de Ourense ordena traducir do portugués ao galego unha obra premiada nun concurso
Sen coñecer moito da polémica, salvo o que conta o PGL, e deixando por diante que non aprobo supostas censuras sobre certas partes do libro, entendo perfectamente que un organismo galego se encargue de traducir ao galego unha obra gañadora dun certame, sexa en portugués, en castelán, en catalán ou en eslovaco. As estatísticas din que arredor do 80% da poboación sabe ler en galego e que algo máis do 50% sabe escribilo correctamente. Alguén pode imaxinar cales son as destrezas dos galegos á hora de ler e escribir en portugués? Evidentemente, ben, ben menores. E digo máis. Son un namorado da lingua portuguesa, e de feito fáloa sempre que podo, pero teño que recoñecer que ás veces ata a min, afeito como estou ao reintegrata, me parece ata cansativo ler textos escritos en portugués. Mesmo eu teño que facer un esforzo, que fago gratamente, pero non por iso deixo de facelo…. Imaxinen agora cantos galegos poden verse motivados cun texto en portugués.
Febreiro 17th, 2009