alema

Impar ao ver un impar

Xogando aos dados coa normativa, sae un 5 e descubro outra palabra conflitiva: impar. Efectivamente, o número 5 é un número impar, aínda que en portugués non é unha palabra grave, senón aguda. Para os nosos veciños, hai ‘números pares’ e ‘ímpares‘ (e non ‘impares’). E o reintegracionismo segue fielmente ese troco de acento e prefire a palabra co acento en im-.

Curiosamente, ‘impar’ significa dúas cousas completamente distintas en galego RAG. Por un lado, designa os numeros que non son pares (para entendérmonos), e por outro, equivale a facer contraccións involuntarias do diafragma, ou o que é o mesmo… “hipar” en castelán internacional de España ou “soluçar” en portugués internacional de Portugal.

Os galegos impamos (temos impo) ou saloucamos (ou salucamos); os portugueses soluçam ou têm soluços. O verbo ‘impar’ e o substantivo ‘impo’ son considerados en Portugal como “rexionalismos”, afastados da norma estándar (só os usa unha minoría da poboación). E os verbos ’saloucar’ ou ’salucar’ e os substantivos ’salouco’ ou ’salucos’, tan galegos eles, non existen en portugués.

Unha vez máis, as nosas formas non son nin portuguesas nin castelás. Son propias, xenuínas… e son elas as que debemos potenciar e non outras.

——————————————————————–

Por certo, ‘soluços‘ para min é unha das palabras portuguesas máis difíciles de pronunciar.

3 comments Xaneiro 30th, 2009