alema

‘Apanha ó coco’ no café-bar «O’ noso Lar»

Se cadra foi a tendencia das linguas a “decorar” as vogais con signos ortográficos a que fixo que proliferasen polo noso país unha chea de bares e cafeterías que tiñan como denominador común escribir o artigo determinado masculino con apóstrofo. E algúns deles aínda sobreviven, a pesar de normativas e normas. A ver. Quen non viu algunha vez algún bar, mesón ou taberna chamado “O’ noso lar” ou polo estilo, con ese O’ que recorda os apelidos irlandeses tipo O’Hara ou O’Toole e que seguro que lle había molar ao finado John Balan?

O caso é que sempre me pregunto de onde sairía a “moda” esa… Unha moda que xa quedou algo  desfasada ante a evidencia de que nós non necesitamos poñer un apóstrofo nunha palabra de tanto uso coma un artigo. De calquera xeito, habería que renderlles unha homenaxe a todos aqueles que, en épocas de represión, non se cortaron e puxeron os nomes dos seus bares na lingua que falaban. Con apóstrofo e sen apóstrofo.

E por que recordei o famoso O’? Pois foi o outro día, ao acompañar un amigo a unha tenda de xoguetes, onde vin este brinquedo: apanha ó coco.

Quedei moi sorprendido porque, en teoría, en portugués a letra ‘o’ cun acento agudo é unha interxección que se emprega moi habitualmente para chamar a xente (do tipo “Ó Jorge, quando vais a Lisboa então?“). De feito, case parece que ese ‘ó’ é un engadido ao nome Descoñecía que podía usarse como se fai no xoguete que mostra a foto. Será unha gralha ou será que galegos e portugueses compartimos unha tendencia innata a poñer obxectos estraños enriba do artigo ‘o’?

————————————————————-

PD: Non nos valen traducións ao portugués. Ten que haber xoguetes en galego, como demandaron -sen que lles fixeran moito caso- os movementos que loitan pola normalización do idioma.

196 comments Xaneiro 26th, 2009