alema

Incrible: o castelán recorre ao galego para ensinar chinés internacional da China

Os Reis Magos trouxéronme un manual de chinés titulado ‘Aprende chino en un pispás (chino mandarín para principiantes)‘. Moi riquiño o libro, a verdade. Inclúe un CD e todo coas pronuncias e a ver se algún día me decido… O caso é que, mirando nas follas do libro así por riba, encontrei unha cousa que me pareceu moi curiosa. Os autores do manual de chinés recorren ao galego (si, si… ao galego!) para que a xente aprenda as pronuncias chinesas. Fixádevos nesta foto que lle saquei a unha das páxinas (e perdoade de antemán a malísima calidade; a instantánea foi feita cun teléfono móbil).

Pois xa vedes. O son aproximado en español para o /ou/ chinés é, segundo o libro, o /ou/ de… Ourense! O caso é que estiven dándolle voltas ao asunto e, claro, os castelanfalantes non deben de ter pobriños esa secuencia ‘ou’ nas súas palabras. A min así de súpeto non se me ocorre ningunha palabra en español internacional de España que leve ‘ou’ no comezo, no medio ou no final. A vós si?

Bueno, aproveito tamén para fachendear que me regalaron o Dicionario de Fraseoloxía Galega, de Xerais, que non o tiña. Gustoume moito. Inclúe “Diola” para horror de moitos e alegría miña. Agora só falta que na próxima edición traia tamén un “bueno” coma un mundo.

4 comments Xaneiro 7th, 2009