Querido Apalpador…
O meu nome é alema e xa polo meu apelido -malo- deducirás que habitualmente non me porto ben. Son malo, señor Apalpador. Moi malo. Este ano, revolucionei o galiñeiro ao pedir que se admitise “bueno” como interxección galega (xa imos case por 800 sinaturas), saquei a relucir os demos internos e as incoherencias dos meus amigos reintegratas e ata Anxo Quintana tivo que pronunciarse sobre liortas normativistas a ritmo de Gominola,… Fun malo, seino.
Pero iso non implica que non me deixes nada á beira da cama mentras durma. Permítoche que me toques o bandullo agradecido meu todo o que queiras, pero algo terás que deixarme no calcetín. Porque… haberá que deixarche un calcetín esta noite, ou non? Xa sabes que os meus son de marca, deses con raquetiñas de tenis… Espero que iso non sexa motivo de discriminación… Como espero tamén que non lles deixes carbón aos nenos malos, como fan Papá Noel (ou Pai Nadal) e os Reis Magos, que levan anos sen traerme nada… Tremendos avaros!
En fin… Non che molesto máis, que sei que esta noite vas ter moito traballo. Moitas apertiñas e biquiños… e por favor… tráeme un choio para 2009, que estou ata os c*** de estar no paro.
alema
Bo NaDal (con D e non con T) para ti e para todos :*
17 comments Decembro 24th, 2008


