Luchi non se aclara coa ‘pelu’

19/Decembro/2008

A miña amiga Luchi ten un establecemento de beleza en Boqueixón, e este Nadal precisamente vai facer dez anos de traballo no seu humilde local. Pode dicirse que o seu chiringo é unha mostra do correr do tempo. Pero hai algo que non cambia. A Luchi gústalle atender a súa clientela en galego, idioma que ela fala habitualmente, igual ca a maioría das clientas. Pero publicitar o seu establecemento como é debido cústalle algunha que outra complicación (mental e económica, claro).

Cando a Luchi se instalou no local, e a pesar de que as clientas empregaban o castelanismo ‘peluquería‘, animouse a poñer o rótulo do establecemento en correcto galego, para dar exemplo e “normalizar”.

En correcto galego… daquela. Porque isto foi hai sete anos, pero como hai cousa de cinco os cambios da normativa aconsellaban trocos… pois ela non se cortou un pelo e cambiou ela tamén… pola súa militancia lingüística e con spray, como fan os reintegratas.

O caso é que pasou o tempo e chegou aos seus oídos que o de “perruquería” nin o de “perrucaría” son válidos agora en galego, e que ela xa non pode ser “perruqueira”. O último look na moda lingüística é “salón de peiteados” e a súa profesión, “peiteadora”, aínda que ela di que máis que peitear fai de todo: corta, pon mechas, etc. Pero en fin, traga… pero xura que será a última vez.

…Porque tres cambios de cartel en dez anos xa parecen demasiados… Con todo, ela é escéptica. Teme que en breve lle digan que “salón” xa non é, e que acabe por ser outra cousa: ata “salom“… ou “salão“… ou “saloon“… ou xa directamente “cabeleireira“, inspirado no feito de que en en Portugal os que van cortar o pelo van a unha tenda chamada “cabeleireiro“, que pode ser “cabeleireira” sendo unha muller quen a rexenta.

En fin… é evidente que o caso de Luchi a perruqueira/peiteadora/cabeleireira é completamente ficticio, e que eu non teño amigas en Boqueixón. Pero esta fábula si que serve para afondar no que discutiamos o outro día: o desprestixio que supón andar cambiando normas, vocabularios, dicionarios,… E máis para unha lingua que está en proceso de asentamento.

Está ben que haxa consenso e que todas as “correntes” se sintan representadas e tal. Pero ata aquí chegamos. Nin un paso máis. A reforma de 2003 debe ser xa a última en moito, moito tempo ou corremos o risco de que a xente vexa o galego como unha carallada, como algo cambiante sen razón aparente (máis que a de complicarlle a vida á xente), como unha versión inestable dun programa informático.

O galego xa leva máis dun cuarto de século normativizado e o que menos necesita son máis cambios. E moito menos xogar ás dobres normas e/ou ao free style. Deixade que Luchi se aclare ou acabará por empregar o cartel que pon na vida real.

Artigo gardado en: fricadas, lingua, reintegratas

20 comentarios Deixa o teu comentario

1. Galeguzo | 19/Decembro/2008 at 21:24

Duas observações após este hilarante artigo:
1) o reintegracionismo sempre propôs a mesma solução para denominar estes locais
2) é o isolacionismo o que tem de ir, sempre, de rémora do castelhano e livrar-se dele pouco a pouco em troca de fazer uma viragem (reintegrata) radical

Há muitos mais exemplos, ainda que como jornalista tenho presente sempre o de “rolda de prensa”, actualmente proscrito e substuído por “conferencia de prensa” (próximo do que propõe o reintegracionismo de sempre, “conferência de imprensa”).
2. Vixía | 19/Decembro/2008 at 21:58

Sinceiramente, aposto pola penúltima!
Que é unha perruquería/caría, unha tenda de perrucas?
Postos a inventar, ir directamente ao lusismo en bruto.
3. Vixía | 19/Decembro/2008 at 22:04

(Ups, cabeleireira)
4. Ghegheo | 19/Decembro/2008 at 22:11

Non pides nada ti, que unha norma con 30 anos de “oficialidade” sexa máis estable que outras que levan centos de anos.

Ti sabes cando en castellano fué,dió=>fue,dio ? e sólo => solo agás ambigüidade?
5. Galeguzo | 19/Decembro/2008 at 22:28

#4 Em 30 anos não se podem consentir mudanças radicais cada cinco anos, ho! Isso não é sério Mudanças ortográficas, mudanças morfológicas, de léxico comum, de terminologia especializada… Paraisso, como comenta #2, melhor imos ao “lusismo” em bruto

ILG/RAG: reintegrade-vos (rémoras)!
6. baro | 19/Decembro/2008 at 22:39

Precisamente eu como ignorante de todo, a idea que teño do problema do galego para asentarse (aparte das diversas tiranizacións castelás ó longo da historia) é que o galego non foi nunca moi uniforme e por iso sempre foi dificil facer unha norma que satisfaga a realidade oral dos falantes. (cousa que non lle ocorreu ó portugués [segundo teño entendido, o galego-portugués era máis uniforme na zona de portugal, pero quizabes me equivoco] e por iso puido evolucionar por un carril diferente.
Se ainda por riba a norma cambia tan rapido, a normalización da lingua é mais que imposible. É como se ás diferencias xeograficas lle engadimos a cada pouco unha nova variedade linguistica.
7. one2 | 20/Decembro/2008 at 14:41

A culpa é da Luchi por ser submissa dumha norma. Ademais dumha norma pouco séria como é a do ilg-rag, porque, senhores, estas cousas nom passam no reintegracionismo. Daquela eu recomendo à Luchi que simplesmente se reintegre
8. alema | 20/Decembro/2008 at 14:54

#7
non me veña de sobrado, que todos sabemos que non hai unha única norma reintegracionista, senón varias.

xa se probou aquí http://alema.org/2008/10/10/e-ti-que-galego-falas-na-escala-de-alema que hai polo menos 4 niveis de reintegracionismo, do máis cool ao máis integrista, e vostede é un claro exemplo dun deses niveis (o freestyle reintegrata)

non lle dea leccións á luchi, ande…
9. one2 | 20/Decembro/2008 at 15:08

#8 Claro claro, como se o isolacionismo nom tivesse os mesmos níveis (ou mais). Em calquer caso os do reintegracionismo nom mudam como si o fám os do isolacionismo.
10. alema | 20/Decembro/2008 at 15:12

#9
mudan, mudan…

verá vostede canto lle queda á “norma AGAL”
11. Gerardinho2000 | 20/Decembro/2008 at 19:19

Os dobretes da norma ILG-RAG são o que diferenciam um bloqueiro (”até o impossíbel e máis aló”) do isolino convencional (”ata o imposible e máis aló”)
12. O Peto Lareto | 21/Decembro/2008 at 2:40

E digo eu que podendo chamarlle “Luchi: Todo para a cabeza” son ganas de meterse en liortas….
13. tom-ze adito | 21/Decembro/2008 at 20:43

Pasei o comment de alema burrito por un tradutor automático galego-español e só deu un erro. O cual demostra que o galego que alema escribe é un decalque total do español. A ver se les a Otero Pedraio no mínimo meu!
————-
no me venga de sobrado, que todos sabemos que no hay una única norma reintegracionista, sino varias.

ya se probó aquí http que hay por lo menos 4 niveles de reintegracionismo, del más cool al más integrista, y usted es un claro ejemplo de uno dieras niveles (el freestyle reintegrata)

no le dé lecciones a la luchi, ande
14. alema | 21/Decembro/2008 at 20:54

#13
por que non pasa os seus comentarios polo tradutor, a ver o que pasa… tom-ze-listito…?

sempre dando leccións… habería que velo a vostede
15. xaquin | 21/Decembro/2008 at 23:22

Tou de acordo co Peto Lareto no comentario 12
“sem façoer ninghunha observaçoe mais”
16. alema | 21/Decembro/2008 at 23:29

#15 o malo é que no establecemento de luchi non venden sombreiros, un produto para a cabeza tamén…!
17. Tomze-adito | 22/Decembro/2008 at 10:03

alema está perdendo o humor? :-D … burrito
18. alema | 22/Decembro/2008 at 16:42

#17
non, ho
pedorrito
19. moinante | 22/Decembro/2008 at 16:51

Moi bo este post. Mira que me rin
20. alema | 24/Decembro/2008 at 22:35

#19
ei, agradécese…!

Deixa un comentario

HTML permitido:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Trackback deste artigo | Subscribirse aos comentarios mediante RSS

alema

galego, portugués, reintegracionismo, lingua, castelán, español, bueno, urbano, lingüistas, discusión