Responder “diga?” ao teléfono é ‘castrapo’? Como habemos facer logo?
As linguas desenvólvense tamén a partir da tecnoloxía. Houbo que inventar e/ou adaptar palabras e expresións continuamente para o manexo de novos trebellos. Vémolo día a día coa internet… pero hai outros “inventos” que obrigaron a crear unha linguaxe específica, que temos interiorizada todos. Por exemplo, os galegofalantes cando collemos o teléfono, todos dicimos “diga?”. Pero é isto o que despectivamente denominan algúns ‘castrapo‘?
Formalmente, non é incorrecto dicir a palabra “diga”… é un imperativo do verbo dicir… pero non é a fórmula que se emprega en portugués, por exemplo. Alí, a xente di “tou“ (apócope de “estou”, que tamén se di) cando colle o telefone. Parece que a orixe do “tou” está nos inicios mesmo do invento. Quen collía a chamada respondía “tou” para confirmarlle ao seu interlocutor que si que “estaba” conectado ou ligado, como din eles. De aí que cando hai que facer un segundo “tou” por problemas na comunicación é tamén habitual dicir “tou sim” (”si que estou”). A persoa que fai a chamada, para confirmarlle ao seu interlocutor que tamén está á escoita, adoita tamén dicir “tá” (”está”).
Unha conversa telefónica á portuguesa sería algo así:
A - Tou!
B - Tá! Desculpe, minha senhora…
Se no medio da conversa hai interferencias, o interlocutor A ben pode dicir iso de “tou sim!?” ou mesmo “tou tou“ (que en pijo portugués chega a pronunciarse “tô-tô”)
Isto para nós os galegos é chinés literalmente. Nós seguimos coa fórmula do “diga?”, do “si?”, do “ola?”,… pero nin de lonxe estamos preparados para asumir o “tou“, “tá“, “tou sim“, “tou tou“, etc. É ou non é?
24 comments Agosto 26th, 2008

