‘Pequín’ mola máis que ‘Beixín’
25/Agosto/2008
Agora que terminan os Xogos Olímpicos, e que varios medios en galego repetiron ata a saciedade o de ‘Beixín’, pregúntome seriamente por que optaron por esa solución e non pola de ‘Pequín’, que é máis tradicional e ademais a recomendada pola RAG.
De feito, cando consultas no VOLGA (ese río tan caudaloso) polo xentilicio ‘pequinés’, aparéceche “Pequín (China)” nas observacións. Nin ‘Beixín’ nin ‘beixinés’ figuran na lista da Real Academia. Por iso, pregúntome que levaría os inventores de ‘Beixín’ a optar por esa solución.
En chinés, a cidade dise /peitɕiŋ/ cun p clarísimo con denominación de orixe… e se desde o tempos de María Castaña se di Pequín “aquí e en Pequín”… por que optar por unha galeguización da transcrición pinyin ‘Beijing’? Postos a galeguizar, por que non ‘Peichín’? O fonema /tɕ/ échevos máis parecido ao noso ‘ch’ /ʧ/ ca o ‘x’ /ʃ/, non?
Cómpre recordar tamén que en portugués tamén se prefire a solución ‘Pequim‘ á de ‘Beijing’… e ata os reintegratas escriben ‘Pequim‘! Non entendo nada…
Loading ...Artigo gardado en: lingua
que é deus 
12 comentarios Deixa o teu comentario
1. castelhano | 25/Agosto/2008 at 13:38
Alema, tengo reflectido sobre esto durante horas: i luego no poderia ser buscar el afastamiento del porugués de Portugal? Se los galehgos dizem Beixing, em vez de Pequim, aí está otra prueba de la independencia de la lengua galehega com la portuguesa. I tambiem del castelhano. Dos pajaros com la mesma piedra.
2. lurinha | 25/Agosto/2008 at 14:34
Tenho entendido que foram os próprios chinesses os que pedirom que figurasse como Beijing a sua capital e não como Pekim, pekin, Pekim, Pequin ou Beixin…
De facto, no logotipo, a palavra que aparecia era Beijing.
Há paises que tendem a traduzir mesmo os nomes próprios à sua lingua.
Ainda lembro as minhas áulas de física onde à unidade de força se lhe chamava julio, quando, ne realidade, esso é umha pailarocada como umha casa, O senhor ao que fazia referência era Joules, e não Julio.
O mesmo com Julio Verne ou Méjico, Fez, Argélia, Moscú, etc.
Os nomes são os símbolos das realidades, e os das pessoas e os das terras, há que os respeitar.
Os europeus tendemos a pensar que somos o padrão polo que há que medir o mundo e já vão sendo horas de mudar essa ideia. O dia em que os seres humanos aprendam a respeitar aos demais, a humanidade terá completada a sua evolução.
Mas a algum ainda lhe faltam muitos chanzos para chegar.
È minha opinião.
3. alema | 25/Agosto/2008 at 19:09
unha cousa é unha cuestión de logotipos e tal (que está máis que xustificado), lurinha… pero imaxínaste o que supoñería ter que mudar todos os exónimos dunha lingua para reconvertelos na súa lingua orixinal? non cres que eliminar os exónimos en galego supón tamén eliminar parte do noso idioma?
es partidaria logo de dicir “vou a london” ou “vivo no United Kindom”? (por poñer un par de exemplos)
eu creo que respecto si, pero só ata certo punto… (nesa materia, claro)
4. lurinha | 25/Agosto/2008 at 20:17
E logo que tem?
Todo é afazer-se.
Teriamos umha cultura mais ampla, polo menos no que se refire aos topónimos e nomes das pessoas que, quase sempre, tem umha história que contar. História que se desvirtua coas traduções.
5. alema | 25/Agosto/2008 at 20:33
#4 aplicando esa lóxica, teriamos que saber tropecentas mil linguas para expresarnos correctamente… eu, a pesar de que efectivamente pode haber algún desaxuste puntual, creo no traballo dos tradutores, que fan un excelente labor polo xeral…
dáme a min que isto dos topónimos en lingua orixinal é outra utopía
6. lurinha | 26/Agosto/2008 at 0:11
O universo e mesmo a vida, são utopias. Mas, como estamos afeitos a elas,parecem normais.
7. lurinha | 26/Agosto/2008 at 0:18
O universo e mesmo a vida, são utopias. Mas, como estamos afeitos a elas,parecem normais.
A você não o vejo mui utópico, certamente. É muito pragmático e não ve mais que a practicidade das cousas.
Mas a poesia é umha arma carregada de futuro e a utopia é o motor do mundo.
8. Chimpín | 27/Agosto/2008 at 1:04
Alema, sinto-cho moito, mais neste caso foron as próprias autoridades chinesas quen pediron aos seus homólogos occidentais que cambiasen o exónimo de Pekín a Beijing para que se adpte mellor á fala chinesa. Non é topónimo na língua orixinal. Nin eu, nin vostede nin un inglés seriamos quen de pronunciar o orixinal. É o exónimo para o mundo occidental (coas variantes por mor da ortografia, como Beixín, que é como debera ser en RAG) que os chineses consideran máis axeitado.
Que lle pareceria a vostede que cada vez que as autoridades galegas pediran a utilización dos topónimos galegos recibirsen como resposta “é que cambiar agora o exónimo…”?
9. alema | 27/Agosto/2008 at 1:32
#8 “Beixín, que é como debera ser en RAG” estaste contradicindo chimpín: por un lado defendes “beijing” porque o solicitan as autoridades chinesas e por outro reclamas que a RAG adopte “beixín”… non entendo…
10. one2 | 27/Agosto/2008 at 3:10
#9 Coido que o deixo bem claro: É o exónimo para o mundo occidental (coas variantes por mor da ortografia, como Beixín)
Eu prefiro Beijim. Acho que a pronúncia, máis parecida a um «p», é irrelevante.
11. alema | 27/Agosto/2008 at 10:49
#10 como vai ser irrelevante unha pronuncia á hora de adaptar un topónimo?
entón por que escribes ese -m final de beijim? 
12. one2 | 27/Agosto/2008 at 11:48
O que quero dizer é que emprego a forma em pinyin pra o adaptar à ortografia galega. O jeito de pronunciar 北京 é-me irrelevante já que nom o uso.
Deixa un comentario
HTML permitido:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
Trackback deste artigo | Subscribirse aos comentarios mediante RSS