O reintegracionismo asimétrico e a parábola da lingua adoptada
29/Xullo/2008
A experiencia deste blog estame demostrando a asimetría dos movementos reintegracionistas galegos. E digo galegos porque non coñezo ningún movemento maioritario portugués ou brasileiro que loite pola “reintegración” do galego. Todo faise co obxectivo de sermos máis competitivos, de entrarmos nun mercado maior, todo supostas vantaxes… pero a realidade indica que ao final a historia acaba reducíndose a “peixe grande come pequeno”.
A asimetría do reintegracionismo, ao meu entender, queda evidente a cada intento de facer esa “reintegración” en pé de igualdade:
- Se falamos de que un dicionario portugués inclúe un pexorativo sobre a palabra “galego” non pasa absolutamente nada; cando o fai un en castelán montamos unha lea.
- Loitamos por que en Galicia se vexan as televisións portuguesas, pero non pelexamos para que se vexan alí as galegas.
- Vivimos cómodos sabendo que en Galicia un pode inscribirse no rexistro civil co nome que lle pete, pero non loitamos para que no outro lado coñezan e recoñezan os nomes galegos (e mesmo chega a argumentarse que iso é “imperalismo”).
- Brindamos porque “brêtema” e “lôstrego” son admitidos por algúns dicionarios portugueses como variantes galegas, e conformámonos a pesar de que non hai previsión de que se vaian admitir moitas máis.
- Elaboramos normas e ensinamos a “falar com jeito” pero ningunha gramática portuguesa ou lusófona recolle as nosas peculiaridades (que tampouco se estudan en colexios e institutos de alí)
Conclusión: os galegos temos que adaptarnos sen retrucar a unha ortografía que non se adapta á nosa fonética tras oito séculos de evolución dispar co portugués sen que a lingua portuguesa faga adaptación ningunha. Nós dámosllelo todo sachado e mondado e a cambio de nada. Que tipo de relación masoquista é esa? Iso é, sinceramente, cegueira, amor non correspondido.
Para os reintegracionistas, o galego é coma un neno abandonado e maltratado polo castelán que busca á desesperada a súa nai, o portugués, ao estilo Marco. Pero a realidade di que esa nai xa leva tempo casada con outro home, que ten os seus propios fillos e que aquel fillo do pasado non lle trae máis que problemas. Querer, quéreo, mais…
Os especialistas recomendan dicirlles sempre a verdade aos nenos adoptados, e desde moi pequenos. Por iso eu son partidario de que a xente galega sexa consciente da orixe común do galego e do portugués e das cousas que nos unen, pero tamén é importante que saibamos (uns e outros) o que nos diferencia e, por que non dicilo, “marcar territorio”. É dicir, sermos conscientes de que a nosa nai lingüístico-biolóxica vive cos seus fillos na súa casa e que nós temos o noso recuncho… e só no caso de que esa nai dea pasos para coñecernos mellor, adaptarnos a ela.
Nos casos de adopción sempre se teñen en conta as necesidades do neno antes ca as dos adoptantes. E sempre son os que adoptan os que son sometidos a unha avaliación exhaustiva para saber se son aptos ou non para esa adopción. No caso do galego proponse ao revés: son os galegos os que teñen que adecuarse ás necesidades do portugués, cando debería ser o contrario.
Un bo exercicio de reintegracionismo “real” debería ser ese precisamente: antes de facer que a xente de aquí asuma a ortografía de alí, cumpriría primeiro preparar o terreo no outro lado para que unha hipotética transición sexa menos traumática. E se non é posible esa transición, mellor sería empregar o tempo e a enerxía na normalización do idioma abandonado e vivir sen complexos nunha lingua independente..
Artigo gardado en: lingua, reintegratas
Ah sim, e achei um artigo seu sobre literatura galega em Portugal, [...]
14 comentarios Deixa o teu comentario
1. gheitore | 29/Xullo/2008 at 0:11
Uf, essas metáforas familiares som ranciunas a mais nom poder
2. alema | 29/Xullo/2008 at 0:16
#1 non me diga que empezo a parecerme a cuca garcía de vinuesa
3. Gerardinho2000 | 29/Xullo/2008 at 8:30
O artigo este é bem doado de contra-argumentar
Pensei que seria mais complicado, ho!
Enfim, como bem dizes, o reintegracionismo é galego. E o que é galego? Pois o relativo à Galiza, uma nação europeia com o nome oficial Galicia forma parte do Reino da Espanha.
Portanto, a actividade do reintegracionismo centra-se em luitar pola unidade linguística galego-portuguesa, mas é uma actividade que se realizar desde uma “nacionalidade histórica” do Reino da Espanha.
Partindo dessa premissa, a única subordinação actual é a todo o castelhano/espanhol, já que a Galiza (Galicia) forma parte do Reino da Espanha. E pois que formamos parte deste reino, é que a atitude do reintegracionismo tem de ser mais beligerante no âmbito desse reino, já que só aí se nos deixa exercer os nossos direitos… e obrigas.
E como parte destes direitos e obrigas nós, os reintegracionistas, pretendemos incluir o reconhecimento da unidade linguística galego-portuguesa. Isto não exclui um trabalho paralelo em Portugal (que sempre o houve e há), mas é que oficialmente somos cidadãos espanhóis (e não portugueses), polo que ali pouco podemos fazer.
Matizado isto, continuo.
Não é que não se passe nada, mas que somos súbditos do Reino da Espanha (como os membros da RAE), polo que se neste Reino não temos hipótese de mudar as cousas, menos ainda num país “estrangeiro” (mesmo que esse não seja um país qualquer, como bem assinalas outras vezes).
Aqui dou exclusivamente a minha opinião pessoal. Por enquanto, a única TV galega é a TVG, mas daqui a pouco teremos as do Grupo Voz e outras que muito duvido que usem o galego.. Ademais, o modelo de galego emanado desde a TVG (sobretudo do ponto de vista fonético) faz mais dano para a reintegração linguística do que outra cousa. Esta crítica não é só minha (como reintegracionista), mas de outras muitas pessoas galego-falantes.
Aqui formamos parte do Reino da Espanha, e não da República Portuguesa. Os nossos direitos e deveres (inclusive em matéria onomástica) estão aqui. Avondo problema temos com conseguir restituir os nossos apelidos à sua forma histórica e legítima (um problema bem quotidiano) como para nos gastarmos as nossas forças e tempo (que não sobram, por sinal) em solucionar problemas que não se passam do anedótico (talvez uma dúzia ao ano? intuo que menos) em Portugal.
Ver COMENTÁRIO FINAL.
E quais são as nossas ‘peculiaridades’? A distinção te/che? Se oficialmente o galego não é português, para quê se deveriam incluir? Provavelmente questões como esta (e mesmo a da liberdade onomástica, ao menos nos nomes ‘galegos’, mas com grafia histórica e não espanhola) só se possam abordar quando o reintegracionismo tenha algum tipo de oficialidade na Galiza. Por enquanto, melhor culpa antes o isolacionismo pola sua atitude de boicote contra qualquer cousa minimamente reintegracionista.
COMENTÁRIO FINAL
Neste artigo fazes como no último livro do Sarille, que essencialmente é culpar o reintegracionismo de cousas que não faz ou que faz mas com um sucesso a médias… No entanto, em nenhum lugar questionas os sucessos que se têm logrado em todos esses âmbitos nos quais o isolacionisom/oficialismos nunca entrou por absoluto desinteresse.
4. Gerardinho2000 | 29/Xullo/2008 at 8:33
Por último, Alema, imagino que como pessoa culta que és (e preocupada por estes temas) já terás conhecimento da história do reintegracionismo flamengo (um modelo de absoluto sucesso). Mas talvez não conheças uma outra fórmula, a do Luxemburgo, provavelmente mais desconhecida e a cuja realidade te podes achegar neste artigo.
5. tomze-adito | 29/Xullo/2008 at 10:15
alema, és o campeón dos preconceitos hehehehehehe!!!!
non temos ningún complexo por falar galego neno! nin teríamos complexo ningún por falar unha lingua independente do portugués…
mais, creo que sigues sen ter claro o concepto ESTRATEXIA…
A ESTRATEXIA PARA A INDEPENDENCIA DA LINGUA FRENTE AO RESTO DE VARIEDADES LUSÓFONAS É….
SUICIDA…
E vese no día a día…
Que pasaría se os galegos soubesen que falan dúas linguas internacionais???
Que pasaría se os poderes galegos dixesen (como di Adolfo domínguez ou Xavier Alcalá) que o galego é unha língua internacional e que deberíamos dar pasos para integrarnos na CPLP?????
Segues a confundir DESEXO CON SEXO…
Desexo: galego é independente do portugués…
Sexo: Queremos foder co portugués en igualdade de condicións e ser conscientes de que VAMOS VIVIR MELLOR e TERMOS UNHA VIDA MAIS PRACENTEIRA…
Para sufrir XA ESTADES VÓS
6. alema | 29/Xullo/2008 at 11:44
#5 algún día farei un artigo sobre o reintegracionismo para foder con brasileras / brasileiros, que tamén é outro argumento “de peso”
eu non vexo suicidio ningún na independencia lingüística… cantas outras linguas sobreviven sendo independentes… virghensanta, estareime volvendo “independentista” ?
#3 partimos logo, de premisas contrapostas: vós pensades que a “luita” (luta) debe ser sobre todo no reino de España e eu opino o contrario… para min unha reintegración asimétrica si que é o suicidio da lingua galega porque creo que acabará absorbida polo portugués
logo dis tamén:
“o modelo de galego emanado desde a TVG (sobretudo do ponto de vista fonético) faz mais dano para a reintegração linguística do que outra cousa”…
e eu digo… pero ti cres realmente que un galego se sentiría máis identificado coa fonética e o léxico que propón o reintegracionismo? dilo en serio? eu creo que non
[temos que facer unha dobraxe en reintegrata XA para comparar: queda pendente, como diría nemigo]
logo dis tamén: “Avondo problema temos com conseguir restituir os nossos apelidos à sua forma histórica e legítima (um problema bem quotidiano) como para nos gastarmos as nossas forças e tempo (que não sobram, por sinal) em solucionar problemas que não se passam do anedótico (talvez uma dúzia ao ano?”
e eu digo, sen querer ser cruel: o reintegracionismo é ‘per se’ anecdótico dentro dos galegofalantes… por iso rétovos a deixármonos de leas normativas e que dediquemos esas enerxías na normalización do idioma, que é o que é realmente necesario.
sobre o comentario final:
eu estou aquí para exercer de crítica construtiva do reintegracionismo… para darvos os parabéns xa estades vós
7. tomze-adito | 29/Xullo/2008 at 12:12
segues com os preconceitos (mesmo sexuais), mimá, alema-nita….
Olla unha cousa alema,
>>>eu non vexo suicidio ningún na independencia lingüística… cantas outras linguas sobreviven sendo independentes… virghensanta, estareime volvendo “independentista” ?
Ten un Estado propio Galiza para poder ter hipóteses de sobrevivir independentemente frente ao castelán???
E que me facedes moita graza, en serio, PERO QUEN ESTÁ A ABSORBER O GALEGO ALEMA??
a) portugués
b) español
c) hindi
E que flipo sinceramente neno… :-D:-D:-D:-D:-D
ti onde vives????????? Eu vivo en santiago que é un oasis para o galego, mais CADA VEZ MAIS OS GALEGOFALANTES FALAMOS PIOR E OS ESPAÑOLFALANTES MAIS Á MADRILEÑA…
E que non sei en que mundo de yupi falades…
O inimigo é o portugués????
8. tomze-adito | 29/Xullo/2008 at 12:23
E sería o portugués?????? :-D:-D:-D
O feito de que haxa miles de inmigrantes arxentinos en Galiza é un perigo para o español de Galiza????
O feito de que nas Escolas de enxeñaría (algunhas) se use material en portugués é un perigo para o galego, ou é un reforzo??
E que partes dunha premisa ABSOLUTAMENTE ERRÓNEA..:
Que o galego está construído de todo…
Non é certo…
Como calquer lingua está a construirse diariamente…
E como calquer lingua minorizada (que non minoritaria) está ainda a CONSTRUIRSE mais…
É nesa construción onde nos xogamos diariamente o IDIOMA…
Con Estado independente, se a Galiza fose monolingue como o caso de Estados pequenos como Eslovenia, Dinamarca, etc… podería TER HIPÓTESE DE MANTERSE O IDIOMA…
Mais….eu vivo nesta realidade, non sei ti…
Non temos Estado, non temos peso económico, unha poboación avellentada, TEMOS DUAS LINGUAS EN CONFLITO e unha delas é DAS MAIS FALADAS DO MUNDO, Por encima a distancia lingüística entre elas é pequenisima (mesmo entre o español de madrid e o portugués lisboeta), cada vez hai menos distancia….
O perigo é o portugués???
Con todo o cariño alema, ANDA E COMÉDEVOS UN FLAN!
9. tomze-adito | 29/Xullo/2008 at 12:27
- Elaboramos normas e ensinamos a “falar com jeito” pero ningunha gramática portuguesa ou lusófona recolle as nosas peculiaridades (que tampouco se estudan en colexios e institutos de alí)
PERO NENO :-D:-D:-D:-D:-D:-D:-D
Ti liches a Gramática de Cunha e Cintra??? E liches os textos de Rodrigues Lapa…???
E a contestación de PIÑEIRO a esas cartas???
QUEN NON QUERE SABER DE QUEN???
Nos anos 80, o ILG, a RAG separaronse da tradición nacionalista de asumir que o galego e o portugués, canto menos pertencían ao mesmo sistema linguístico…
O noso Ramón Piñeiro e a sua mesa angarella (supoño que dirán asi os oficialistas) son os responsábeis de que ti mais eu, sigamos a debater outros cen anos mais….
10. tomze-adito | 29/Xullo/2008 at 12:54
ou dicindo doutro xeito…
PARA CATRO FRIKIS PORTUGUESES QUE SE ACHEGAN E DAMOSLLES LABAZADAS NA CABEZA!!!
QUEN CARALLO VAI QUERER ACHEGARSE MAIS???
Ou non escoites ao pobriño Ferrín, ese home perseguido polas súas ideas, INDO DIA E NOITE CONTRA O REINTEGRACIONISMO???
11. Gerardinho2000 | 29/Xullo/2008 at 18:10
Antes de mais, Alema, assinalo que não respondeste, nem de longe, a maioria das questões do meu comentário
Até onde sei, as “leas normativas” [sic] são invento dos isolacionistas. É o reintegracionismo o que fica excluído de multidão de subvenções e actividades que procuram ir no caminho da normalização por uma razão de normativa
12. tomze-adito | 30/Xullo/2008 at 8:32
gerardinho, non te preocupes. Non respondeu a estes comments últimos, será por algo….
Isto é como o do manifesto por la lengua común…responden até un momento no que xa non responden…
e voltan aos preconceitos que teñen sobre o reintegracionismo e non sobre os argumentos que nos damos
13. tomze-adito | 30/Xullo/2008 at 8:43
O único que tem razón o alema é que somos minoria, e mesmo eu diria MINORIA ABSOLUTA
:-D 
mais…. tamén os ferrinianos son poucos e mira o poder que teñen
14. xabier | 23/Xaneiro/2010 at 7:51
Normalmente váiseche un pouco a “pinza” con eso de “bueno” e outras caralladas pero neste artigo das totalmente no cravo, o galego parece gracias á RAG e os reintegratas un masoca en busca de amo, algún día teremos unha grafía para un galego arredado do castelán e o mesmo tempo non ter que baixa-los pantalóns para recibir o suplicio do padrón portugués (o cal debe de ser coma unha lavativa, algúns engánchanse ;).
Algo si se pode dicir claramente, en base os feitos, para Portugal só somos unha rareza que está no norte (de España), a cal pouco ou nada lles interesa, e se te vas reintegrar con eles deberían por algo da súa parte, cousas que non farán……
Deixa un comentario
HTML permitido:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
Trackback deste artigo | Subscribirse aos comentarios mediante RSS