alema

‘Bueno’, o catalán e as normas antipáticas

Amigos defensores do ‘bueno’ como palabra plenamente galega… Non estamos sós. Tamén en Cataluña hai quen non ve mal que se admita esa interxección como propia do catalán, xa que tamén nos Países Cataláns a xente a utiliza habitualmente.

Se tedes un anaco, lede este interesante artigo da bitácora El Vigilant del Far. Nel faise unha reflexión sobre unha serie de castelanismos que o catalán “importou” ata darlles un sentido diferente ao que teñen en castelán, entre os que se inclúen palabras que deixaron de existir no propio castelán e que perviven na lingua catalá. Pois ben, nese artigo citan o caso de “bueno”, unha palabra que tamén utilizan habitualmente os cataláns na súa lingua coloquial.

Chamoume especialmente a atención este anaco do artigo, que redacta un amigo do autor do blog:

La nostra normativa ha de ser, per definició, més prescriptiva que el que són les normatives de llengües “normals”. En el nostre cas la gent, com a molt, aprèn a (…) no dir “bueno” quan s’hi fixa, però la realitat acaba sempre sortint a la llum… I, paradoxalment, la necessitat que té la normativa de ser tan sancionadora de la realitat, la fa antipàtica a molts parlants i, en conseqüència, allò que fem bé en un sentit ens perjudica en l’altre…

A mi no m’escandalitza, des del punt de vista estrictament lingüístic, l’admissió de tal o tal altre castellanisme. M’escandalitza que no puguem tenir cap criteri objectivable per a fer-ho…

Non podo estar máis de acordo. A normativa do galego debería ser, por veces, máis transixente, menos “antipática”… e admitir palabras de uso corrente dos galegofalantes. Non se trata de que pasen pola peneira unha rea de castelanismos e barbarismos… Non, non se trata diso. O estupendo sería que as institucións académicas desen máis mostras de complicidade cos falantes para gañar terreo tamén na normalización do idioma.

18 comments Xullo 17th, 2008