alema

O mal uso xeneralizado da palabra “castrapo”

Moito coidadiño á hora de utilizar a palabra máis empregada polos que detestan a actual normativa oficial do galego. Aquí todo o mundo fala de “castrapo” para referirse ao galego de rúa, inzado de castelanismos, o gallego de pueblo do que falabamos o outro día. E hai tamén quen emprega a palabriña do demo ata para cualificar as normas da RAG… Pois nada diso é correcto nin desde a óptica da RAG nin desde a oficial-reintegracionista.

O castrapo é un castelán mal falado inzado de galeguismos e non ao contrario. Así o define a propia RAG no seu dicionario:

castrapo s.m. Variante do idioma castelán falado en Galicia, caracterizada pola abundancia de palabras e expresións tomadas do idioma galego. Fala o castrapo que dá xenio oílo.

E o que son as cousas. O E-Estraviz coincide na definición.

Castrapo s. m. pop. (1) despect. Espanhol, muito influído polo galego, que se fala na Galiza. Var. Castrápio. (2) Linguagem complicada e difícil de entender.

Daquela, os que falan castrapo son aqueles que din “voy ir“, “no doy hecho“, etc. e non os que falan un galego con castelanismos, que sería un galego “chapurrado” (palabra horrorosa, por outra parte).

Quedan claras, pois, as definicións practicamente idénticas que dan tanto a RAG como a AGAL para o mesmo termo, pero non deixa de ser curioso consultar a wikipedia, onde na versión portuguesa alguén escribiu isto:

Acepção reintegracionista

Existe mais uma acepção desta palavra, empregada informalmente pelos grupos reintegracionistas galegos para se referirem (de um jeito despectivo) à actual norma promovida oficialmente da língua da Galiza. O reintegracionismo afirma que o português galego (para eles, galego é sinônimo de “português da Galiza”, mas não língua independente) foi muito contaminado pelo castelhano (sobretudo no lêxico, mas também na fonética) desde finais da Idade Média (século XV e começos do XVI), e sua atual co-oficialidade, longe de supôr um melhoramento da situação, está a dar cabo com ela. As causas são uma normativa oficial para o galego deturpada, castelhanizadora e sem alicerces científicos sérios (ao consagrar como normalidade as patologias do galego), junto com a negação da pertença galega à lusofonia.

Queda claro que existen dúas visións do “castrapo”: a oficial-reintegracionista e a informal-reintegracionista, polo que sería desexable que fosen unha soa, máis que nada para non enredar máis a cousa…

Por certo: a palabra “castrapo” non existe en castelán nin en portugués, é outro termo xenuíno galego.

19 comments Xullo 10th, 2008