‘Gallego do pueblo’… e que?

5/Xullo/2008

A raíz de presentarmos a proposta de “bueno” empezaron a xurdir voces que insisten en que, se aceptamos “bueno”, por que non “ghueves“, “ghuevos“, etc… E non, tranquilos, non vou repetir os argumentos que xa comentei antes (que se o “bueno” é unha excepción, un caso puntual e bla-bla-bla). Non. Hoxe o meu artigo é para reivindicar un pouco o “gallego do pueblo“.

Porque detrás das críticas a esta iniciativa en concreto, agáchanse moitos prexuízos cara aos galegofalantes de verdade… eses grazas aos cales a nosa lingua sobreviviu a pesar de tantas presións externas… E sinceramente, creo que en vez de analizar con lupa o que fala a xente, conviría antes que quitásemos o sombreiro ante eles. E só despois de darlles infinitas grazas e múltiples reverencias, empezar a ver cal é o modelo normativo ideal.

O galego da xente, o galego da rúa, o non-académico, pode que estea inzado de castelanismos que haberá que corrixir… pero que ninguén se equivoque: iso non é unha tarefa que se faga de hoxe para mañá, porque é algo que nin sequera se deu corrixido nas últimas décadas. É un proceso longo porque eses castelanismos son utilizados mesmo polos rapaces educados en galego e que teñen o galego como lingua inicial e case única.

E menos se corrixirá aplicando o teorema do fast-forward reintegracionista, que pretende a tarefa case imposible de depurar os castelanismos da lingua galega substituíndoos unicamente e exclusivamente baixo a óptica da lusofonía. Unha táctica que non entenderían eses galegofalantes de toda a vida, aos que xa lles custa asimilar ‘deus’ en vez de ‘dios’ e ‘pueblo’ en vez de ‘pobo’… Eses que repiten incesantemente -e erroneamente tamén- que o seu galego é “malo”… Ao contrario, ese galego espontáneo é un tesouro, un dos mellores legados que temos, na miña opinión.

Prefiro mil veces pola súa esponteneidade e viveza un gallego do pueblo inzado de castelanismos ca toda a lusofonía xunta e os seus 200 millóns de falantes, aos que -insisto- nos temos que aproximar pero sen deixarnos absorber. A descolonización, como lle chaman algúns, non se resolve con outra colonización. Resólvese, ao meu entender, aprofondando no propio, conscientes e orgullosos da nosa historia, do noso pasado… Non se soluciona, ao meu xuízo, estando todo o día laiándose do que puido ser e non foi.

Afiancemos o galego onde se está perdendo, animemos a que haxa máis novos galegofalantes pero sempre desde o bo rollo e onde a maioría se sinta cómoda. E cando isto estea conseguido, cando volvan ser maioría os nenos que teñen o galego como lingua inicial, cando a xente afaga o oído ao portugués (que non todo o mundo o ten afeito), empezaremos se tal a falar de normas.

Os castelanismos non son o que destrúen o galego, porque os alicerces do idioma está demostrado que foron e son sólidos. Aguantaron a presión a pesar de telo todo en contra. O que destrúe o galego é a perda de falantes. E contra iso debemos loitar todos.

function copiarPortapapeisGM_BoxValuesSession() { try { netscape.security.PrivilegeManager.enablePrivilege(”UniversalXPConnect”);const gClipboardHelper = Components.classes["@mozilla.org/widget/clipboardhelper;1"].getService(Components.interfaces.nsIClipboardHelper);gClipboardHelper.copyString( document.getElementById(”GM_BoxValuesSession”).innerHTML );}catch(e){}}function pecharGM_BoxValuesSession() { document.getElementById(’GM_BoxValuesSession’).parentNode.style.display = ‘none’;}

Artigo gardado en: lingua, reintegratas

49 comentarios Deixa o teu comentario

  • 1. Nemigo  |  5/Xullo/2008 at 1:39

    o galego de aldea. O que aprendimos todos, non o esquezamos. Foi o que sobreviviu e chegou ata nós. Foron os mariñeiros e labregos quen mantiveron viva a lingua. Foron eles quen de facer da súa vida, o seu idioma e a súa terra un

    O idioma galego no mar e no agro NUNCA morrerá

  • 2. sen_nome  |  5/Xullo/2008 at 2:40

    O “gallego de pueblo” é fonéticamente. E agora xa non pero hai 60 anos tiña un vocabulario menos castelanizado. Peeeero, a grafía, as normas pra escreber textos cultos, científicos gracias aos que non aprendemos a sachar pero que sacou e saca a moitas familias da miseria, éche fariña doutro costal.

  • 3. Tomze-adito  |  5/Xullo/2008 at 13:22

    a ortografia internacional adaptase mellor ao galego de pueblo que o patois oficial

  • 4. eugeniote  |  5/Xullo/2008 at 13:35

    Amigo alema,

    se de verdade pensas que o reintegracinismo /lusismo é uma ideia diametralmente oposta ao “galego de pueblo” é que não entendeste nada de que vai o reintegracionismo/lusismo. Uma coisa é que o galego popular seja uma maravilha e nos sintamos muito identificados com ele (de facto, mal precisamos um sotaque “pigho”) e outra bem diferente que pensemos que o galego popular tenha de ser a base para a norma culta e muito menos para a escrita.

    Sinceramente penso que a razão da perda de falantes e de que “o povo” não assimile “deus” ou “povo” são uma e a mesma, e, já que estamos, não é a norma, ainda que a norma também não ajude. É, simplesmente, a ingerência do espanhol e a carência de uma norma culta que trabalhe como tal.

    O povo galego não é parvinho para não poder aprender qualquer norma culta que se lhe ofereça. Outra coisa é que já esteja cómodo com o espanhol a fazer essa função, e isso é que não estamos dispostos a aceitar.

  • 5. alema  |  5/Xullo/2008 at 14:06

    como se pode estar identificado cun tipo de galego ao que se descualifica permanentemente coa frase “iso é castrapo” a todas horas na boca? o gallego de pueblo é unha marabilla pero atacámolo ao mesmo tempo… iso é o que non entendo.
    e outra cousa: galego e español son dúas linguas en contacto permanente… como solucionarías iso?
    e outra máis: cualificar directamente de “español” a actual normativa é un pouco forte de máis, ao meu entender.

  • 6. Cesare  |  5/Xullo/2008 at 14:26

    Meu deus, vaia empanada, eugeniote, vaia empanada. A dúbida que eu teño despois de ler o seu comentario é se vostede é só descoñecedor dos temas que trata, ou se tamén é malicioso. E cando digo malicioso tamén podo dicir clasista ou cousas peores.

    a) falar a estas alturas da partida de “norma culta” e norma supoño que popular é non ter nin idea de nada e situarse lingüisticamente a comezos do século XX como pouco. As linguas teñen unha soa norma, con distintos rexistros contextuais que non se opoñen entre si binariamente, senón que se pisan e engaden progresivamente.

    b) claro que o argumento da “norma culta” obedece a un imperativo exterior: como ningún dos falantes percibe que o que falan e o que falamos nós sexa o mesmo código, imos tentar convencelos de que son dúas versións distintas do mesmo código, e que ademais a nosa é a “mellor”.

    c) por outra parte, a “norma” dos galegos non desapareceu: seguiu existindo ao longo dos séculos, afastada dos rexistros escritos conservados, pero funcionando na práctica como acontece na maior parte das linguas do mundo. E ese galego que falaban os fidalgos galegos no século XVII, e que logo recolleron os escritores do Rexurdimento, é unha norma “culta” a 700 anos do portugués.

    d) ora ben, podemos pensar que esa norma que había no galego do XVII-XVIII e que o 95% do que falaban e escribían os galegos do XIX e do XX en rexistros formais non existiu. Ou que non tiña valor porque estaba manchado coa pexa do castelanismo (un criterio exclusivamente nacionalista, por outra parte, e de dubidosa proba). Pero hai un abismo de aí a pensar que a lingua formal que compuxeron os tugas do século XVIII e XIX copiando do español, o francés e do inglés, ten algo que ver con aquilo que nós falabamos hai 800 anos (e aínda hoxe).

    e) os galegos son túzaros, teimudos e mesquiños, si. Pero son tan intelixentes coma calquera outro falante. E eses galegos tomaron a decisión no século XX de seguir falando en galego de transformadores de corrente, de software e de maquinaria agrícola, e fixérono con toda naturalidade, como sucede en todas as linguas do mundo. Non por vivir uns km ao sur un se fai máis espilido de repente.

  • 7. gheitore  |  5/Xullo/2008 at 16:31

    “Aún hoy se habla el idioma galaico no sólo en el país ya mermado de las dos Galicias Lucense y Bracarense, sino en parte de sus antiguos dominios que abrazaron a la inmortal Numancia. Aún la pureza de su dicción vibra insinuante en los misteriosos bosques y frondosidades del Bierzo en el contiguo Reino de León, como en los perpétuos jardines y florestas oreadas por las brisas del Oceano en los Edenes de la antigua Erisana; y su acento que es el último á perderse ó que jamás se pierde, lo percibe le viajero galáico prontamente hasta más allá de los lindes del Reino de Alfonso el Magno y de Bermudo.

    Háblalo por precisión el Portugal que es raza, sangre y reconquista nuestra y con él sus extensas posesiones de Africa, Asia y Oceanía y ese vasto y riquisimo imperio del Brasil en la Meridonal América, mientras que en las dilatadas colónias españolas ó las que dejaron de serlo en ambos Mundos y aquí mismo en toda la Penínsla no absolutamente pasa por extraño ninguno de los lenguajes en que el Sábio Rey Don Alfonso dió á luz sus Cántigas y el imortal Código de las Partidas.

    Nos quedamos cortos al decir que todavía el idioma gallego es pura y directamente hablado por quince millones de habitantes diseminados por todo el globo y, más ó menos, estudiado yconocido por otros veinte y tantos millones más.

    Y es hablado y conocido, por más que al escribirlo españoles abusen y siembren con la letra x tanto sus escritos, que dan al idioma una apariencia extraña; lo mismo que los portugueses, aunque mejores ortógrafos, dieron y dan con sus continuas abreviaturas, carácter de idioma extranjero al galaicísimo idioma portugués”.

    El idioma gallego. Su antigüedad y vida
    Antonio de la Iglesia
    Corunha, 1886

  • 8. eugeniote  |  5/Xullo/2008 at 17:40

    Senhor Cesare, a empada melhor de berberechos, obrigado.

    a) Vá você à Andalucia a dizer que a diferença entre a norma culta e a norma popular não existe. Ou, sem ir tão longe, vá falar com a minha avô e dizer-lhe que o que aparece na Galega é o mesminho que fala ela. O senhor está a tomar o modelo de línguas com sistemas culturais fortes que conseguiram popularizar a norma culta, e tenta inutilmente aplicá-lo à Galiza. Mas não sonhe, amigo Cesare: na Galiza a diferença entre a norma culta (o espanhol) e as falas populares é ainda muito grande. E a incidência da tentativa de norma culta ILG/RAG na sociedade é tão mínima que nem de longe conseguiu mudar o papel do espanhol como norma culta. Assuma-o e comece a trabalhar a partir daí de um vez.

    b) Claro que o argumento de não existir a diferença entre a norma culta e as falas populares na verdade incide numa filosofia de não intervenção que cheira a esturro. Afinal, o que acontece é que os senhores se conformam com deixar as coisas como estão, com uma língua submetida ao espanhol.

    c) O senhor Cesare saberá sem dúvida explicar como é que se conserva uma norma culta durante séculos sem o apoio da língua escrita. Claro que numa coisa tem razão, e é que a norma culta dos galegos se conservou, mas erra ao dizer onde, porque isso só aconteceu a Sul do Minho.

    e) Segundo diz no seu texto, o galego conservou-se desde o princípio dos tempos impoluto milagrosamente, e agora resulta que o português foi inventado nos séculos XVIII e XIX, com uma absoluta falta de originalidade. Tiraram do espanhol, tiraram do francês, e do inglês, e pelos vistos não tiraram nada do que se falava lá, quer dizer, o galego. Pelos vistos o português foi a primeira língua artificial da história, e tudo para fastidiar aos galegos.

    Menos sofismas baratos, meu amigo. Em Portugal o que houve foi um processo de elaboração de norma, que lhes facilitou muito o trabalho de terem a sua língua normalizada. Precisamente aquilo a que o senhor renuncia, ou quer fazer copiando apenas o espanhol. Pelo menos os portugueses tiveram a elegância de deitar mão doutras línguas.

    e) Esta é a melhor. Sinceramente, dizer que os galegos no século XX escolheram alguma coisa relacionada com sua identidade com normalidade é que é não saber de que se fala. Parece que o senhor feche os olhos e reinvente o país a partir de um postal dos Teletubbies. Mas as coisas existem ainda que não se queiram ver, e fechar os olhos só ajuda a que persistam. As classes sociais também.

  • 9. Cesare  |  5/Xullo/2008 at 18:20

    Ben. Podía dicirlle iso de que vostede non sabe con quen está a falar, pero non vou ir tan de sobrado. Só creo conveniente puntualizarlle que, se non ten idea de lingüística, e só repite consignas aprendidas tempo atrás ou en palestras de axitadores sociais, quizais sería oportuno que non se metese a falar de lingüística.

    a) que existen diferenzas entre o que fala un mariñeiro de Barbate e o que fala un presentador da TV de Teruel é indubidábel. Que esas diferenzas sexan por cuestións de norma é algo que non se di en lingüística seria dende hai máis de 100 anos. Entre eses dous extremos hai moitos puntos medios; p.ex., o que fala ese mesmo presentador de Teruel cando vai ao bar en Teruel, o que fala o avogado de Sevilla nun xuízo, o que fala o avogado de Sevilla na xuntanza de veciños… Pero aí non estamos falando de forma culta, porque cultos son todos. E vir a estas alturas de século XXI reivindicando unha norma culta é de clasista pra riba.

    b) unha lingua sometida ao español?? Se me permite non vou entrar a comentar semellante disparate. Se os galegos (que son suxeitos) están seguros de que non están sometidos (e así o confirman cada ano e pouco), por que imos pensar que a súa lingua (que non é un suxeito) vai estar sometida? Pode por un momento deixar de pensar cunha óptica nacionalista e falar de lingüística?

    c) Xa lle dixen que non existe iso que denomina norma culta. Ora ben, a norma, o estándar, é algo que existe sen necesidade da escrita, como ben lle demostran todas as linguas do seu arredor. Os que viven facendo da ortografía o xeito de entender o mundo quizais teñan incapacidade pra entender iso.

    d) nunca falei de impolutez. O galego non se conservou impoluto, porque ningunha lingua o fai. Neste caso concreto, a hixiene non me parece un adianto, senón un atraso.

    e) Os galegos escollen agora e escolleron con moita liberdade durante máis da metade do século XX. Se a vostede non lle gusta o que os galegos escollemos entramos noutra cuestión: onde acaba e onde comeza a súa capacidade democrática.

  • 10. gheitore  |  5/Xullo/2008 at 22:34

    Cesare, you mistake the bacon for the speed. Este nom é um debate sobre normas entendidas como estruturas lingüísiticas, rolho Chomsky. A esse respeito, remito-me ao artigo de Fernández Rei sobre a “olorosa pantera”: naqueles ítens que se podem medir (distância lingüística e inteligibilidade mútua) ninguém está em condiçons de negar que galego e português sejam a mesma língua. Outra cousa som os factores volitivos ou de auto-reconhecimento, em que para gostos há cores.

    O debate tem muito mais de política que de lingüística. A ortografia, que em principio é só um uso convencional das letras para escrever palavras, tem a funçom de manter a unidade da língua que falam pessoas em lugares distantes. Por exemplo, se a ortografia espanhola mudasse para se ajustar só a critérios fonéticos, o espanhol fragmentaria-se em diversas expressons gráficas nas diferentes regions do mundo em que é falado, que possuem hábitos artiulatórios diferentes, o que incrementaria o ruido na comunicaçom e produziria problemas de compreensom.

    Por isso é importante assumir que a ortografia duma língua nom é um facto puramente gramatical, senom que obedece a motivos extralingüísticos (políticos, económicos, etc.). As propostas ortográficas isolacionista e reintegracionista contenhem dous programas implícitos sobre o status do galego e o futuro que queremos para a língua. Evidentemente, som divergentes, mas <br<ambos som legítimos. E o discurso de que as cousas som duma maneira “por mis cojones” e os demais nom tenhem nem ideia, parece-me absolutamente pobretom e indigno da sua capacidade dialéctica.

    Ahí queda eso. :P

  • 11. cesare  |  6/Xullo/2008 at 1:45

    :D :D

    Xa lle teño dito unhas cantas veces que, se a intelixibilidade e distanciamento nos remitimos, o portugués e o español son a mesma lingua. Por iso mesmo tamén lle teño dito que o sistema de medir linguas por distanciamento (o da intelixibilidade xa é de coña, claro, porque como ben sabe non é nin sequera reversíbel) é á lingua o que tirar pedras á eliminación de satélites espaciais. E o que o emprego de sambesugas á medicina.

    Coincido plenamente con vostede nunha cousa: non existen razóns lingüísticas neste tinglado, senón políticas. Dunha banda está o 90% da poboación, que quere que o galego sexa unha lingua independente, e da outra o 2% que quere que sexa un dialecto do portugués. Eu non me opoño a que dean a coña pra que esa situación mude, porque a liberdade de expresión é unha liña vermella que non se pode cruzar. Pero cando tentamos amparar esa decisión política de carácter nacionalista (ou, inda diría máis, antiespañolista) con argumentos lingüísticos, aí é onde dispoño a batalla dialéctica. Porque é aí onde empezamos a mentir.

  • 12. gheitore  |  6/Xullo/2008 at 2:32

    Se o tinglado é político no fundo, como acaba de concordar, imagino eu que tam “mentirosas” serám as razons lingüísticas dos uns como dos outros. Na realidade, em ambos casos som pretextos para justificar uma opçom. Porquê tanto empenho isolo em justificar que o “nh” nom é galego para depois escrever todo com antietimológicos “x”? E se isto é por economia, por quê manter o dígrafo “gh” em palavras como “guerra”. Enfim, um dispositivo de explicaçons só parcialmente coerentes para justificar a decisom previamente tomada, que a ortografia galega seria a mesma que a do espanhol.

    E cousas parecidas se poderám dizer do reintegracionismo a respeito da ortografia portuguesa,é claro. A mim é-me bastante indiferente que na Galiza medieval se escrevesse com “lh”, a mim o que (mais) me interessa é o futuro da língua, nom o seu passado.

    Talvez a parte menos convincente do seu discurso é a do consenso. Eu nom vejo esse 90% de aguerridos galegos que defendem a independência da língua galega esgrimindo dicionários Xerais. Na realidade, à maioria da gente este tema tira-lhe bastante dum ghuevo, dispensado. Os que o temos como hobbie, profissom, etc. somos bem pouquinhos e nom vaia pensar que os isolos som muitos mais que os reintegratas.

  • 13. gheitore  |  6/Xullo/2008 at 2:33

    * refiro-me ao dígrafo “gu” em palavras como “guerra”, obviamente.

  • 14. cesare  |  6/Xullo/2008 at 10:34

    Concordo plenamente co vostede, agás no último parágrafo. A democracia demóstrase actuando. Neste caso, falando. E os galegos, aguerridos ou pusilánimes, seguen falando e votando cada ano e pouco. Incluso estaría a favor dun referendo sobre se adoptar unha norma galega ou unha portuguesa: o povo é quem mais ordena.

  • 15. gheitore  |  6/Xullo/2008 at 16:56

    Nom tente o demo, que ainda haverá quem proponha submeter a referéndum se devemos seguir subsidiando, por exemplo, os (caros) leitorados de galego polo mundo adiante. :D

  • 16. cesare  |  6/Xullo/2008 at 19:03

    #15 Non son caros. :) Abofé que non. :) Pero vaia, se ese fose o tema de conversa, daría pra moito e moito. Hai algunhas diferenzas entre investir, gastar e tirar cos cartos, pero iso terá que quedar prá próxima vez que nos vexamos en directo, I’m afraid.

  • 17. gheitore  |  6/Xullo/2008 at 21:45

    #15 Era só um exemplo absurdo, ainda que nom mais absurdo que submeter a referéndum a ortografia.. ;)

  • 18. cesare  |  6/Xullo/2008 at 23:38

    #17, si, si que é absurdo. De feito, xa votamos sobre ela a cada pouco. Porque supoño que non considerará absurdo, se de cuestións políticas falamos, que exista unha decisión política, non?

  • 19. eugeniote  |  6/Xullo/2008 at 23:39

    Amigo Cesare,

    É verdade que não sei com quem estou a falar: alguns argumentamos dando os nossos nomes e outros despreçam desde o anonimato.

    a) Dizer que não tenho ideia de linguística baseando-se apenas na frase “norma culta” parece-me um pouco desproporcionado.
    Também o senhor equipara alegremente os conceitos de norma e standard (ou padrão), e não o considero um burro por isso.

    b) Suponho que concordaremos em que há uma realidade inquestionável: os discursos linguísticos reconhecidos por qualquer galego como “galego” estão cada vez mais influenciados por formas chegadas de discursos linguísticos que todos reconhecemos como “castelhano”. Também coincidiremos no facto de existir um processo de perda de falantes do galego. Onde talvez não concordemos tanto é que esses processos não são só paralelos, mas um único processo de substituição linguística.

    Chamei-lhe a isto “língua submetida”, que denota uma opinião, sem dúvida, porque a tenho. É que, com todas as minhas carências, que são muitas, sou uma pessoa preocupada com o futuro da língua, e sou contrário ao processo de substituição linguística.

    c) Na Galiza, na época que o senhor refere, não existiram padrões gramaticais, que sim necessitam a língua escrita, e que estão na base de processos de elaboração linguística, como aquele a que o senhor se aferra tão alegremente para dizer que o português foi inventado nos séculos XVIII e XIX. Na Galiza, o processo de elaboração linguística sempre foi a favor do português, e o único processo de elaboração contra esta língua foi na década de 80 do século XX, por parte do ILG e da RAG.

    d) Compreendo que o senhor considere a “higiene” um atraso neste particular, é claro. Na verdade, também eu o consideraria, se não tivesse em mente um processo de elaboração do standard que nos permita aceder aos produtos culturais de língua portuguesa (minorando assim a incidência do espanhol), e que possa permitir que os nossos produtos culturais circulem pelos mesmos canais que esses produtos.

    Será que estou cegado por conseguir um objectivo, mas pelo menos eu sei para onde quero que o galego vá.

    e) Uma coisa é verdade, a castelhanização maciça da Galiza começou no século XIX, com o direito universal à educação. Desde esse momento a escolha que os galegos fizeram (que tocasse a língua) foi entre mobilidade social por meio de uma educação que os obrigava a adoptar o castelhano, ou ficarem iletrados. Se quer chamar a isto escolher livremente, então a escolha (de palavras e não só) é sua. Eu por mim continuo a escolher chamar a isso de imposição linguística.

    Por outro lado, já me dirá que tem a ver a democracia com a linguística, e mesmo com a elaboração do standard. Todas as línguas que tem ao seu redor estão a demonstra-lhe que bem pouco.

  • 20. cesare  |  7/Xullo/2008 at 0:11

    Prezado eugeniote,
    Descúlpeme se sentiu que o desprezaba. Non é así. Dáme mágoa ver como a xente fala de lingüística sen empregar un método científico e baseandose en prexuízos políticos, pero iso dende logo non é motivo pra desprezar a ninguén.

    E, quizais porque tento non basearme en prexuízos políticos, danme repelús frases como esta: “há uma realidade inquestionável”. Pois creo que non. Creo que cos datos na man non se pode falar dun proceso de substitución lingüística. Quizais se podía dicir iso cos datos de hai trinta anos, pero agora xa non. Agora existe unha porcentaxe de persoas que, podendo escoller castelán, escollen galego pra falar. Unha porcentaxe, iso si, non maioriaria na poboación, pero que mantén a transmisión xeracional, e que fai un uso normal do seu idioma. Esa xente está ameazada de morte? Non parece. O marco político pode mudar de xeito tan significativo que esas persoas se vexan forzadas a perder o seu idioma? Tampouco parece.

    Por outra parte, a desaparición formal, a eliminación da distancia lingüística, non é algo de hoxe pra mañá. Dentro de 100 anos os falantes de galego seguirán falando un galego semellante ao que se fala agora. Probabelmente xa non terá sete vocais en posición tónica, e probabelmente tampouco terá ese desquiciante sistema de colocación pronominal, pero o mozambicano tampouco o ten e non pasa nada. O que é máis importante: os seus falantes seguirán crendo que falan unha lingua distinta do castelán.

    En todo caso, o que pase dentro de 60 anos é unha decisión que non me toca tomala a min. E, aínda que preocupado con diversos problemas culturais, e entre eles o da biodiversidade cultural, non me teño por máis importante do que son: o que queiran facer co galego farano os galegos porque son libres. Libres = non sometidos.

    Insisto: todas as linguas se están facendo en todo momento, e todas as linguas teñen a súa norma, o seu estándar, en todo momento, Iso é o que fai que sexan linguas. Por iso o portugués non foi inventado no XVIII, como vostede insiste en poñer nos meus dedos. O galego e o portugués fóronse inventando ao longo dos últimos 1000 anos, copiando de aquí e de acolá. Nuns casos copiando máis, como o portugués, e noutros menos, como o galego, debido ao autarquismo poboacional de Galicia antes do s. XIX. Non vou comentar a súa frase de que o proceso de elaboración lingüística sempre foi a favor do portugués ata o ano 1980: simplemente, lea. E aínda supoñendo que esa falsidade fose certa, que? Non respaldan maioritariamente os galegos esa decisión?

    Finalmente recorre vostede ao xa acostumado curmao de zumosol. Podemos consumir algúns produtos culturais lusófonos sen necesidade de escribir a nosa lingua como a deles. E os que non podemos consumir, tampouco o poderiamos facer dominando a ortografía. Pero é que, ademais, dende ese punto de vista, estaría ben deixar de ser tan pailarocos: se queremos que as nosas cousas se difundan, fagámolas en inglés. E aprendamos ben inglés, pra consumir eses produtos culturais brasileiros que, cada vez máis, se producen en inglés. Como di un vello dito, pra puta e non gañar nada, mellor ser muller honrada.

    Sexamos sensatos: a xente escolleu libremente que quería estar á moda de falar o castelán. A xente escolleu libremente que os seus fillos aprendesen o castelán. Unha escolla suicida? Concédollo, pero libre. ao igual que a xente que despois de 30 anos de democracia segue educando os seus fillos en castelán, ou facéndolles a primeira comuñón, toma decisións libres. Se vostede considera que iso é imposición lingüística é que vostede cre que a xente é parva. Iso non quere dicir que non actuemos para presentar un produto máis vendíbel, pero non por iso o mercado é imbécil.

    Póñolle un exemplo político: a carretaxe. Tiven a oportunidade de coñecer procesos de carretaxe de votantes bastante de preto. Cre vostede que as persoas que aceptan ser carretadas están votando algo que non queren votar? estou de acordo en que a carretaxe é unha mala práctica, e que por saúde democrática debería prohibirse o reparto de papeletas previo á data das eleccións. Incluso podo admitir que, cando a carretaxe falla, a opción política que nese momento a practica perda votos porque non sexa capaz de “converter as canastras”. Pero esa xente vota libremente. E créame que coñezo ben os casos.

    Canto o de que ten que ver a democracia coa lingüística, voullo poñer doutro xeito: xa me dirá vostede que ten que ver o reintegracionismo coa lingüística.

  • 21. Gerardinho2000  |  7/Xullo/2008 at 9:02

    Bom, a verdade é que vou comentar passando de ler os 20 comentários que me antecedem, que tenho preguiça.

    O que vou fazer é desmontar este artigo desde a minha experiência pessoal.

    >>Porque detrás das críticas a esta iniciativa en concreto, agáchanse moitos prexuízos cara aos galegofalantes de verdade…

    Mimadrinha! Logo também deverias dizer que há muito de auto-ódio, porque entre os “galegofalantes de verdade” (e quem viriam a ser estes?) há muita gente oposta a esta iniciativa do “bueno” (mas já sabes que me converti ao radicalismo e agora sim a apoio ;)

    >> eses grazas aos cales a nosa lingua sobreviviu a pesar de tantas presións externas…

    Isto sim que é um mito, e o demais são caralhadas. O galego sobreviveu e sobrevive porque era/é útil. Quando perder a sua utilidade (já o está a fazer) será quando despareça. Aí temos a dinâmica clara e rotunda dos últimos 30 anos.

    >> O galego da xente, o galego da rúa, o non-académico, pode que estea inzado de castelanismos que haberá que corrixir… pero que ninguén se equivoque: iso non é unha tarefa que se faga de hoxe para mañá, porque é algo que nin sequera se deu corrixido nas últimas décadas.

    Se calhar cumpriria reorientar os esforços para aqueles a quem interesse realmente perpetuar a língua. Quero dizer, paga a pena sentir complexos polo que poderão pensar pola norma ou pola normativa do galego aqueles indivíduos que só usam o castelhano ou que manifestaram o seu total desinteresse polo idioma? A terra para quem a trabalha. E a língua igual. Isto só para começar.

    Para a gente que fala galego habitualmente será mais doado desterrar muitos castelhanismos, a maior parte dos quais são simplesmente usos fonéticos (p.e., “ejercicio” por “exercício”) ou morfológicos (p.e.e, “tercio” por “terço”) do castelhano.

    >> É un proceso longo porque eses castelanismos son utilizados mesmo polos rapaces educados en galego e que teñen o galego como lingua inicial e case única.

    Remito-me ao anterior, ao qual acrescentaria a necessidade de garantir as condições (o “habitat”) necessárias para exercer uma vida em galego. Na Catalunha também tinham um problema análogo com o catalão, e nos últimos anos, longe de piorar a qualidade do catalão, esta melhorou… só com a salvidade da morte prática do pronome “llur” (equivalente do francês “leur”, italiano “loro” e occitano “lor”) e de se chegar a uma fonética notavelmente mais “light” (mas nem por isso castelhana).

    >>E menos se corrixirá aplicando o teorema do fast-forward reintegracionista, que pretende a tarefa case imposible de depurar os castelanismos da lingua galega substituíndoos unicamente e exclusivamente baixo a óptica da lusofonía.

    É uma estratégia que se tem revelado como possível e que se realizou em muitos outros países da nossa contorna (p.e., Catalunha).

    >> Unha táctica que non entenderían eses galegofalantes de toda a vida, aos que xa lles custa asimilar ‘deus’ en vez de ‘dios’ e ‘pueblo’ en vez de ‘pobo’…

    Se calhar por isso tanto se tem dito que o futuro do galego está nos neo-falantes. Uma pessoa que aprende um idioma desde o início está isenta desses vícios. Ademais, tendo em conta que a nossa língua está em claro declive na Galiza, é de pensar que a cousa está por aí, que o futuro da língua está na gente conscienciada a tal efeito e nos neo-falantes. Por uns motivos ou outros, esta mudança é factível.

    >> Ao contrario, ese galego espontáneo é un tesouro, un dos mellores legados que temos, na miña opinión.

    Convenientemente depurado, é claro que é um tesouro. Essa fonética, esse léxico, esses usos próprios…! Mas tudo isso desaparecerá em 10 ou 15 anos, como muito, com a morte da maior parte das gentes de mais idade, aqueles que hoje andam polos 70. Daí para embaixo, não há tanta diferença com como fala muita gente de hoje (depende das zonas, é claro).

    >> Prefiro mil veces pola súa esponteneidade e viveza un gallego do pueblo inzado de castelanismos ca toda a lusofonía xunta e os seus 200 millóns de falantes, aos que -insisto- nos temos que aproximar pero sen deixarnos absorber.

    Essa estratégia teria validez se tivéssemos algo a oferecer. Mas… o quê? A este ritmo, e segundo as estatísticas dos últimos anos, em três décadas só haveria 17% de falantes de galego na Galiza. Alguém calculou a morte do galego para 2100, mas acho que essa previsão é optimista de mais.

    Com 17% de falantes num país tão pouco povoado como o nosso, deveras achas que paga a pena fechar-se sobre o próprio umbigo? Eu prefiro a reintegração num universo (diverso) lusófono antes do que a uma morte lenta e agónica no castelhano.

    Mas olha, isso só no caso de atingirmos esse 17% (ou menos) num praço tão curto como 30 anos. Talvez hoje, em 2008, se possa intentar a fazer algo no caminho contrário, isto é, de utilizar a força da Lusofonia como atractivo para “inocular” novamente a necessidade e utilidade do galego. Porque para o “galego” não é qualquer problema o “português”, mas o castelhano.

    >> A descolonización, como lle chaman algúns, non se resolve con outra colonización.

    Como digo, não é Portugal quem está a emitir em “português” na Galiza, a distribuir a sua imprensa, a impor as suas leis em primazia do “português”… É Espanha. É a Constituição espanhola, são as TVs e rádios espanholas, é a imprensa em castelhano… Não comparemos o que não é comparável nem levemos a confusão sem motivo.

    >> Resólvese, ao meu entender, aprofondando no propio, conscientes e orgullosos da nosa historia, do noso pasado… Non se soluciona, ao meu xuízo, estando todo o día laiándose do que puido ser e non foi.

    Ou seja, que para isso está bem olhar para o passado, mas para recuperar a ortografia histórica (que nos aproxima do presente de hoje: a Lusofonia) é um erro? Pois se calhar devemos ver o que é necessário recuperar ou adoptar para garantir um futuro a 30 anos vista. O “galego con Ñ” não tem futuro, e os últimos 30 anos são uma evidência. Tinha mais vitalidade um galego praticamente ágrafo do que o grafado à castelhan-espanhola. O pessoal, ante a burda imigatação, procura o original (quer português, quer castelhano). Os factos estão aí, pouco importa o que julgarmos melhor, mas cara aonde queremos caminhar.

    >> Afiancemos o galego onde se está perdendo, animemos a que haxa máis novos galegofalantes pero sempre desde o bo rollo e onde a maioría se sinta cómoda. E cando isto estea conseguido, cando volvan ser maioría os nenos que teñen o galego como lingua inicial, cando a xente afaga o oído ao portugués (que non todo o mundo o ten afeito), empezaremos se tal a falar de normas.

    Só se pode afiançar o que é útil. O “galego” (este galego) é inútil. Não porque o diga eu (faltaria mais!), mas porque cada vez o fala menos gente.

    >> Os castelanismos non son o que destrúen o galego, porque os alicerces do idioma está demostrado que foron e son sólidos.

    Claro que não. Mas os castelhanismos (os barbarismos em geral) são, para uma língua feble, como vírus, que acabam por contaminar o resto do ente até o matarem. Para uma língua forte têm o efeito contrário, reforçando-a e mantendo-a dinâmica.

    >> Aguantaron a presión a pesar de telo todo en contra. O que destrúe o galego é a perda de falantes. E contra iso debemos loitar todos.

    Hoje em dia, numa situação de estrema debilidade, o único que ergueria esta língua seria um bom cóctel vitamínico.

  • 22. tomze-adito  |  7/Xullo/2008 at 10:27

    señor Cesare, vostede é o exemplo mais evidente do dano que fixo a Facultade de Filoloxía de Santiago de Compostela. :-D:-D:-D:-D:-D

    Pero insisto unha vez mais, vaian polo crioulo xa! lean de novo as propostas do ILG nos anos 70 naquela triloxía non precisamente en Nova Iork

    Eses mí(S)ticos GALLEGO1, GALLEGO2 E GALLEGO3

    e rompan de vez a norma actual por LUSISTA e porque tenta ir cara unha lingua como Deus manda.

    E tamén creen unha subnorma para o galego de Asturias e outra para o Bierzo, e outra para o de Cangas,

    Viva o mal, viva isoglosizar!

  • 23. tomze-adito  |  7/Xullo/2008 at 10:37

    Sigo lendo os textos do Cesare e non deixo de marabillarme…:-D

    Libre Elección dos galegos? neno, TI FLIPAS MILISIMO.

    penso que despois disto, mellor falemos de fútbol ou do inglés que por certo me parece interesante.

    Alema parabéns polo teu novo dominio!!!!

  • 24. alema  |  7/Xullo/2008 at 11:18

    #21 gerardinho, pintas un panorama un pouco catastrofista de máis para o meu gusto. comparto que este idioma que falamos necesita moito pero de aí que vaia desaparecer en tan poucos anos paréceme francamente difícil por non dicir imposible. é certo que hai perda de falantes e que hai que actuar, pero en absoluto concordo con que o galego vaia desaparecer e menos a tan curto prazo.
    o de que o futuro do galego está nos neo-falantes (dando a entender que pouco menos que prescindindo dos falantes de verdade) e a simple idea de só incentivar os que mostren interese pola lingua… iso si que me parece o suicidio do galego, vasme perdoar!

    ah! e concordo 100% con cesare, obviously (leo, gerardinho, que paga a pena)

  • 25. Cesare  |  7/Xullo/2008 at 12:23

    #23. Si, libre elección dos galegos. Viven vostedes nunha sociedade democrática, e os seus falantes toman milleiros de decisións libremente. Non sei como se pode discutir iso.

  • 26. Tomze-adito  |  7/Xullo/2008 at 14:54

    Exactamente Cesare,…

    somos libres de facer o que nos deixan…

    e na lingua facemos a diario os galegofalantes sempre o que nos deixan neste país democrático, imaxina cando non o era…

    de verdade, falemos de Carpanta, de Pimpinela, ou de Adán e Eva…

    por certo, agora entendo esas enmendas tuas na Mesa pola Normalización…levoume tempo entender…grazas Alema! ;-)

  • 27. Cesare  |  7/Xullo/2008 at 16:52

    lol lol lol lol
    loado sexa o señor…
    y tu madre más, faltouche dicir,,, Pensei que ía vostede dar argumentos, pero xa vexo que non. :)

  • 28. alema  |  7/Xullo/2008 at 16:53

    #26 #27 iso, iso… argumentos, non mensaxes ocultas :D :D

  • 29. Galeguzo  |  7/Xullo/2008 at 19:11

    Cesare, Alema, os cidadãos galegos já decidem: o galego importa-lhes um pixo. Se calhar temos de esquecer os cidadãos galegos e centrarmo-nos só nos cidadãos galegos e galego-falantes, ou? ;-) Vamos, a mim esvara-me bastante polo caminho do meio o que pensar sobre normativas ou normalização um indivíduo galego que fale castelhano. O dito, a língua para quem a fala :p

    Alema, e logo os neo-falantes não são “falantes de verdade” ;-)? Eu ainda não conheço um só neo-falante de galego que criasse os filhos em castelhano ;-))) Ponhamo-nos a trabalhar a sério e abandonemos isso das castas e dos pedigris. Regressemos à máxima: a língua, para quem a fala. Sejamos os paleo-falantes, sejam os neo-falantes, que a fim de contas partilhamos isso, «falantes».

    ADDENDA: panorama castrofista? Bota mão das estatísticas, quer da Mesa, quer do Conselho da Cultura, quer de Política Linguística, quer da USC… e aplica uma simples regra de três composta. Se che sai um panorama mais alentador do que o meu, gostaria de poder acreditar nele. A triste realidade é que praticamente não há crianças galego-falantes, mesmo se os seus pais são monolíngues em galego e activistas linguísticos. E isto acontece por:
    a) falta de utilidade deste galego
    b) falta de espaços/enquadramentos nos quais fazer uso dessa utilidade (a começar pola escola)

    “He dito” ;-)

  • 30. Cesare  |  7/Xullo/2008 at 19:50

    Aos cidadáns impórtalles o que lles ten que importar. Se hai un 3% da poboación flipado con que se o galego tumba ou o galego taramba, quizais a culpa a teñamos ese 3%, non o 97% restante.

    O de que a lingua pra quen a fala, é algo relativo. Iso é como se vostede me di que sobre se hai que meter autovía ou tren entre Santiago e Noia só poden opinar os que viven en Santiago e Noia. Pois non: a min interésame saber en que mete os recursos o meu goberno. E se eu son galego e falo chinés ou castelán teño dereito a opinar sobre as decisións políticas e económicas da miña comunidade sobre as linguas que se falan nesa comunidade.

    Por outra parte, ese proceso de oligarquización que propón quizais se lle revire se comproba que son precisamente os falantes de galego os que teñen un menor interese pola potenciación e conservación do galego. Menos cá media, vaia. Outra cousa é que o que pretenda é que só opinen sobre o galego os bos e os xenerosos: e así lle vai, aos bos, aos xenerosos e ao galego.

  • 31. tomze-adito  |  7/Xullo/2008 at 19:52

    partindo de que calquera opción é lexítima, non perdo o tempo debatendo argumentos con alguén tan isolo coma ti Cesare hehehehehe

    e que partimos de principios diferentes, os argumentos son consecuencia destes.

    non podo falar con alguén que pensa que os galegos elixiron e elixen libremente o castelán.Si, e os mexicanos o español tamén, e os flamencos o holandés, e os ingleses o francés cando estaban os normandos E que non dá sinceramente ;-);-);-)

    bua neno, e que dicir iso é molt fort para mi

    o castelán impuxose durante anos e anos por iso a xente optou por educar os fillos na lingua que non dá problemas…

  • 32. Cesare  |  7/Xullo/2008 at 20:22

    Dende o punto de vista ético, é moi reconfortante pensar que as cousas suceden por culpa dun axente estraño: que se levamos 525 anos de doma e castración, que se as pistas están en mal estado ou que se as eleccións non foron libres, como dixo un señor de pelo e barba branca despois de perder os seus últimos comicios.

    Aínda concedendo (que non foi verdade) que a represión sobre o galego foi total durante os 50 anos da ditadura, e que esa represión, en vez de reforzar a conciencia lingüística, a derrubou, quedan desde aquela 35 anos. Os galegos neses 35 tampouco fomos libres de escoller?

  • 33. alema  |  7/Xullo/2008 at 23:23

    #29 iso de que practicamente non hai nenos galegofalantes é… nas cidades porque en núcleos rurais e semi-urbanos, o conto é diferente… os datos que revelan as institucións ás que te refires claro que son preocupantes e hai que corrixilos, pero non quere dicir que isto de falar galego vaia ser unha cousa de dez persoas en 90 anos… non vai ser tan fácil acabar con este idioma.
    e con respecto ao tema da “utilidade” das linguas, cómpre andar con ollo con ese tipo de expresións porque había por aí un alcalde que dicía que prefería que os nenos aprendesen inglés porque era “máis útil” ca o galego. as linguas non se deben medir polo seu número de falantes, porque por esa regra de tres outras linguas que tanto defendedes (gaélico, bretón, etc) tiñan que ir directamente ao carallo (con perdón) e tampouco é así a cousa.

  • 34. Gerardinho2000  |  8/Xullo/2008 at 9:04

    Alema, praticamente não há nenos galego-falantes, e isso é uma realidade que reflectem todos os inquéritos. Nas cidades, porque falam castelhano. E no rural, PORQUE NÃO NASCEM! Assim de simples.

    Cesare, bem dizes que «Aos cidadáns impórtalles o que lles ten que importar». Neste caso: hipoteca, crise, baixos salários, precariedade, suba do IPC, Euríbor, atenção primária, serviços de urgências… a língua acho que tem uma baixa relevância.

    >> Se hai un 3% da poboación flipado con que se o galego tumba ou o galego taramba, quizais a culpa a teñamos ese 3%, non o 97% restante.

    É mui hispano isso de criminalizar as vítimas :p

    >> O de que a lingua pra quen a fala, é algo relativo. Iso é como se vostede me di que sobre se hai que meter autovía ou tren entre Santiago e Noia só poden opinar os que viven en Santiago e Noia.

    Não é comparável. A autovia (ou o que for) entre Compostela e Noia seria compartilhada por outra gente. Mas os que não falam galego não compartilham a língua, porque falam outra. De facto, cada vez há mais falantes monolíngues em castelhano, isto é, que nos seus usos diários não compartilham com outros cidadãos uma conversa em galego, polo que não é mais língua sua do que para mim o comboio Porto e Lisboa :P

    >> Pois non: a min interésame saber en que mete os recursos o meu goberno. E se eu son galego e falo chinés ou castelán teño dereito a opinar sobre as decisións políticas e económicas da miña comunidade sobre as linguas que se falan nesa comunidade.

    Aí falamos em cousas diferentes. O de “a língua para quem a fala” utilizei-o para me referir mormente à codificação, não tanto às políticas linguísticas. Nisto último, com efeito, tens a tua boa dose de razão. Seguramente um falante de castelhano na Galiza se sinta enfadado porque a Junta gaste dinheiro no galego e não na “lengua común” (também pode existir o caso contrário, de que o apoie, e conheço muita gente assim).

    >> Por outra parte, ese proceso de oligarquización que propón quizais se lle revire se comproba que son precisamente os falantes de galego os que teñen un menor interese pola potenciación e conservación do galego.

    Não se me revira, porque isso mesmo é o que venho dizendo desde há vários comentários atrás ;-) É o mesmo que indiquei quando digo que “o pueblo” já falou, e que o futuro do galego (ao menos enquanto as políticas linguísticas forem o que são) está em mãos dos neo-falantes e dos paleo-falantes conscienciados a tal efeito.

    >>Outra cousa é que o que pretenda é que só opinen sobre o galego os bos e os xenerosos: e así lle vai, aos bos, aos xenerosos e ao galego.

    Que opinem sobre o galego somente quem o falem e que tenham um mínimo interesse na sua pervivência. Que opine sobre o galego gente que só fala castelhano ou só tem interesse nessa língua acho que é, no mínimo, suicida. Sei que se alguém me quer mal, nunca lhe daria as costas se me aproximar de uma calçada altamente transitada ;-)

  • 35. tomze-adito  |  8/Xullo/2008 at 11:00

    Cesare realmente todo o que dis é unha versión hardcore do que din os teóricos do ILG e Ramón Piñeiro. Todos temos que defender o noso pan, ti tamén o fas, como todos.

    Unha persoa que vive do galego e depende desa teoría para vivir é lóxico que defenda o que ti defendes.

    O único que digo é que esta opción non nos conduce a bueno porto. Na Coruña os filólogos que eu coñezo non pensan para nada coma vós, e dame pena que non foran os que triunfaran, porque defenden que o galego ten que ir devagariño na converxencia coa lusofonía, cousa na que estou dacordo, e porque teñen claro que sen o portugués non hai moito futuro…

    como por certo tamén di o Sarille no seu libro…

  • 36. alema  |  8/Xullo/2008 at 11:55

    tomze-adito
    xa tivo que saír o argumento dos cartos… e logo un non pode pensar como pensa sen que teña que ver cos cartos? se eu vivise do galego estándar e a institución que regula o idioma decidise que o galego estándar ten que ser portugués, pois aprendería portugués e listo… o argumento paréceme mesquiño.
    e claro que temos que aproximarnos á lusofonía… iso ninguén o dubida… o que pasa é que esa aproximación ten que ser en pé de igualdade (non en inferioridade) para non sermos ab-sor-bi-dos.
    e non sexas demagóxico co “bueno”, que aquí só se defende como interxección (iso de “bueno porto” é unha carallada para desprestixiarnos :-P )
    gerardinho:
    1- afortunadamente, hai unha chea de nenos galegofalantes (que debería haber máis? si; pero iso non quere dicir que se conten por miles)
    2- e que pasa con aqueles que son defensores da lingua galega e falan tanto galego como castelán e pasan dunha lingua a outra sen problemas… eses non teñen dereito a opinar?

  • 37. tomze-adito  |  8/Xullo/2008 at 14:56

    Carvalho Calero sempre falou do galego en pé de igualdade co portugués e co brasileiro…

    e logo alema ti cando falas en español estás ou non en pé de igualdade co resto de variantes do español?

    E a que dis colo e non regazo?

    e non é mesquiño, senón realista. mesquiño sería dicir que defenden unha norma que realmente sendo estritos só lles dá para comer e non para ter iates :-D:-D:-D:-D

  • 38. Cesare  |  8/Xullo/2008 at 20:20

    Desculpe Tomze-adito. Non só é mesquiño, senón que ademais é absurdo. Vostede atácame ad hominem dicindo que penso o que penso por quen me paga a nómina. Iso é mesquiño. É absurdo cando, noutro argumento ad hominem, sinalaba que xa se me vía vir no ano 2000. Daquela a miña nómina viña doutro sitio.

  • 39. Cesare  |  8/Xullo/2008 at 20:27

    Gerardinho2000, se fan autovía ou tren entre Santiago e Noia impórtame porque vou vivir nun planeta máis ou menos contaminado. Non porque compartille nada.

    Pero está ben ver como reduce o espectro: xa non só poden opinar sobre o galego os galegos, nin sequera os galegofalantes, senón os galegofalantes concienciados. Supoño que estarán desenvolvendo nos laboratorios da agal-gz un papel de tornasol pra medir o grao de concienciación. A cuestión clara, se a codificación é unha cuestión lingüística debería haber argumentos lingüísticos e non sería “opinable”. Pero se a codificación é unha decisión política, que o é, deberían opinar sobre ela (e de feito fano) os suxeitos políticos, que nunha sociedade democrática é o pobo: o pobo que usa ese servizo e o pobo que non o usa, pero que o pode chegar a usar. Incluso o pobo que, sen usalo, pode ter opinión como sobre o servizo como ben económico e social da comunidade.

    Pero o que máis me gusta é o das vítimas. Aí é onde lle gusta estar, verdade? Eu particularmente non me considero vítima de nada…

  • 40. gheitore  |  8/Xullo/2008 at 23:26

    Cesare, com efeito, “o povo” opina. Este texto apareceu no Público (de Madrid) do 4 de Julho de 2008, pág. 21:

    El caso gallego

    En Galicia, la distancia [en los resultados de los exámenes de selectividad] entre castellano y gallego es mínima. Pendientes de conocer las puntuaciones de las pruebas de selectividad de este año, los exámenes de 2007 registraron una nota media de un 5,92 en Lengua y Literatura Gallega, y de un 5,56 en Lengua y Literatura Castellana.

    En opinión de Lucía Fernández, estudiante de filología inglesa en A Coruña, la prueba de selectividad de lengua castellana es más fácil que la del idioma gallego, “y además el gallego que hablamos coloquialmente dista bastante del normativo”, a diferencia de lo que ocurre con el español.

    Para esta futura filóloga lucense, aprender el gallego aceptado oficialmente por la norma es muchas [veces] un difícil reto para las nuevs generaciones de hablantes. “El gallego normativo cambia, el vocabulario cambia continuamente y palabras que utilizabas antes y eran correctas ahora ya no lo son”, explicó esta estudiante.

    Lídia Penelo (Barcelona).

    Aqui em pdf.

  • 41. Cesare  |  9/Xullo/2008 at 0:15

    Con isto que pretende dicir?

  • 42. eugeniote  |  9/Xullo/2008 at 1:39

    Caro Cesare,

    devo reconhecer que me tem totalmente desconcertado com a sua visão da situação linguística na Galiza. Para dizer verdade, é-me totalmente novidosa. Por isso, e para poder centrar-me antes de continuar respondendo as suas mensagens, acho que vale a pena responder-lhe com outra pergunta à última que o senhor me fez:

    Amigo Cesare, saberá dizer-me que tem a ver a normalização linguística com a linguística?

    Grato por adiantado pela resposta,

    eugeniote

  • 43. eugeniote  |  9/Xullo/2008 at 2:00

    Aproveito este impasse para responder brevemente o comment 5 de alema, que com a intervenção de Cesare me ficou para trás.

    Apenas três coisas:

    1- Alguns reintegracionistas (não eu), empregam o termo “castrapo” para se referir à normativa ILG-RAG, não às falas populares galegas.

    2- Também não me referi à norma ILG-RAG como espanhol. O que quis dizer foi que o espanhol continua a ser a língua tecto, e que as falas galegas continuam a introduzir castelhanismos por este facto: o castelhano é o modelo a imitar.

    3- Os reintegracionistas acreditamos que a presença de outras variantes da língua portuguesa no território galego poderia ajudar a minorar esse problema, ao introduzirmos um outro modelo bem formalizado e com uma quantidade de recursos que nós desde a Galiza nunca poderíamos igualar.

  • 44. Gerardinho2000  |  9/Xullo/2008 at 8:25

    Cesare, tu és o primeiro a ligar a linguística com a sócio-linguística e quando os demais fazemos o mesmo vás, recuas, nega-lo e passas a falar de laboratórios e sei lá que mais!!?? Meu, estás mui mal :p

    Ou seja, que para você tem a mesma validez a opinião do que fala galego e quere manter essa língua da que quem o fala e despreza? Imagino que terá a mesma opinião do homossexual que o é mas que anda à procura de uma “cura” ou, no melhor dos casos, não sai do armário.

  • 45. alema  |  9/Xullo/2008 at 10:41

    #43 eugeniote
    1- o uso da palabra “castrapo” para referirse ás falas populares galegas é recorrente entre os reintegracionistas (se ti non o fas, paréceme perfecto, pero recoñece que a maioría dos reintegratas si)
    2- a norma ilg-rag é denominada habitualmente polos reintegracionistas galego-castelhano ou castelhano-galego, como prefiras. e niso discrepo: se a norma ILG-RAG admitise ou absorbese tantos castelhanismos xa tería admitido “bueno” hai moito tempo… e mira o choio que nos está dando!
    3- aí si que estamos de acordo. temos que potenciar que os galegofalantes se relacionen máis coa lusofonía, que se vexan aquí as teles portuguesas, etc. ora ben, iso non quere dicir que por ese feito o galego teña que ’someterse’ ao portugués… o galego, ‘por acaso’, non pode buscar a súa propia vía, fóra do castelán e fóra do portugués? eu creo que temos recursos, historia, literatura, léxico, fonética, etc. dabondo para facelo.

  • 46. tomze-adito  |  9/Xullo/2008 at 16:47

    bua…se considera vostede mesquiño o que dixen retiro e pido desculpas.,,só resumin un feito, que loxicamente a xente que vive do galego, como do francés, como do portugués, defende o seu pan.

  • 47. Cesare  |  10/Xullo/2008 at 0:31

    #44 Gerardinho.

    Eu non recúo nada… “O conflito normativo” é unha cuestión política, non lingüística. Nada de lingüística, de feito.

    Non sei por que lle acordou a vostede a homosexualidade agora. Quizais un completo hetero non poida opinar sobre que se sente cando lle entra unha pirola polas vías posteriores, pero un hetero ten todo o dereito a opinar sobre se os homosexuais merecemos pensión de viuvedade ou non. A ver se só imos poder opinar sobre as leis e normas que afecten os homosexuais os homosexuais “concienciados” (non os casados que as comen na estación de buses). Estaría boa! Pra empezar, esixiríamos que botasen canais de porno gai gratuítos pola pública… ai, iso non, iso é o que vostedes reclaman coa RTP1… :D

  • 48. Cesare  |  10/Xullo/2008 at 0:32

    #46 Desculpe, pero eu non vivo do galego, senón do meu traballo. En todo caso, o galego vai seguir estando aí cando eu me xubile, aínda que eu non o defenda.

    Que manía a de crer que a xente expresa a súa opinión pra obter un beneficio económico…

  • 49. Gerardinho2000  |  10/Xullo/2008 at 8:38

    Ai, Cesare, não se pode opinar amolado, ho! E logo não gozaste no Dia do Orgulho… Lusista e Reintegrata ;-)?

    >> Quizais un completo hetero

    E logo há heteros a médias? Talvez os bissexuais masculinos?

    >> non poida opinar sobre que se sente cando lle entra unha pirola polas vías posteriores,

    Homem, mais apropriado seria que opina quem o tenha experimentado. O contrário seria como fazem os nenos quando dizem “não gosto desse prato” (sem tê-lo provado nunca).

    >> pero un hetero ten todo o dereito a opinar sobre se os homosexuais merecemos pensión de viuvedade ou non.

    Acho que esta questão já não é de heteros ou de homos, mas de “pessoas” em geral, não me sejas demagóoooogico.

    >> A ver se só imos poder opinar sobre as leis e normas que afecten os homosexuais os homosexuais “concienciados”

    Homem, tens por aí muito homessexual no armário a pregoar pouco menos do que a eugenesia para evitar essa “enfermidade”. Evidentemente se pretendes pôr no mesmo plano vítima e verdugo (mesmo no caso em que as duas figuras coincidem), é problema teu. A liberdade de uns acaba onde começa a dos demais, e neste caso acho que prima a liberdade de quem quer existir da de aquele que quer privar de existência. No âmbito das línguas seria que deve primar o direito de quem quer preservar uma língua de quem quer convertê-la em língua morta.

    Evidentemente não se pode comparar o que não é igual, mas cousas iguais neste mundo há bem poucas e temos de recorrer às parecidas… que se diferenciam das “iguais” em que só se parecem para umas pessoas, enquanto outras não lhes vem semelhança. Mas é um risco perfeitamente assumível, ao menos para mim.

    >> (non os casados que as comen na estación de buses). Estaría boa! Pra empezar, esixiríamos que botasen canais de porno gai gratuítos pola pública… ai, iso non, iso é o que vostedes reclaman coa RTP

    Olha, e porquê não reclamas o pornô na pública e a recepção das TVs portuguesas na Galiza ;-)? Duas óptimas reivindicações polo tempo que gastas numa só :)!

    NOTA: para que botem pornô gai na TV pública, antes teriam de botar algum tipo de pornô… que por enquanto não é o caso. PUBLIC TV IS NOT FOR PORN??

Deixa un comentario

Obrigatorio

Obrigatorio, oculto

HTML permitido:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Trackback deste artigo  |  Subscribirse aos comentarios mediante RSS


AVISOS


Aínda non asinaches no manifesto a favor de 'bueno'?

Visita a miña canle de Youtube
Alí está o osiño gominola

Este blog en portugués automático
Este blog en español automático

Os artigos actualízanse (ou inténtanse actualizar) todos os días ás 22.00 horas salvo asuntos de máxima urxencia

Últimos comentarios

Enquisa

En que categoría te sitúas dentro da escala alema?

Ver resultados

Loading ... Loading ...
Máis info sobre as categorías da escala de alema aquí

Andan por aquí fozando

Mini-chat

Latest on Tue, 22:59

alema: non che abre en quin.tv? http://quin.tv/video/117-o-reintegracionismo

llik: Meu Deus! acábome de decatar de que eu só pido cousas neste blogue haha

llik: Eu sigo a non poder ver o video de Quin... poderias colgalo no Youtube xD

one2: acabo de ver o vídeo a quin :lol: conta coa resposta politicamente correta :-D

alema: :D :D para que escribirán a trapallada esa?

» Escribe algo



Featured Advertiser

Artigos recentes

 

Categorí­as

Tags

Meta