Time goes by so slowly… for ILG & RAG
Pasaron xa 15 días desde que o ILG e a RAG recibiron unha petición de información formal para coñecer que pasos había que seguir para a admisión da interxección ‘bueno’ no seu dicionario [se chegas tarde ou non coñeces a proposta, le isto] e a resposta de momento é… silencio. Nin sequera o típico “recibimos a súa carta, estamos trabajando en ellou” (aínda que sexa mentira). Nada de nada.
E a verdade, empeza a ser inquietante. A RAG admitiu a palabra “greleiro” só catro meses despois do lanzamento da campaña de Gadis “Vivamos como galegos”. Cómpre pois non desesperar, pero bueno… que menos que unha respostiña de cortesía, non?.
Por se o asunto quedou arquivado nun caixón, este martes volvemos á carga. Velaquí a segunda carta que se lles envía á RAG e ao ILG para que tomen en consideración o asunto.
Estimados señores,
Hai cuestión de 15 días puxémonos en contacto con vostedes para informalos dunha iniciativa que estamos desenvolvendo na rede para que se admita a interxección “bueno” no dicionario da Real Academia Galega. Naquela misiva, expuxémoslles que a palabra “bueno”, empregada única e exclusivamente como retrouso e non como adxectivo, é plenamente galega a pesar da súa orixe castelá e preguntámoslles que pasos debiamos seguir para que a nosa iniciativa chegase a bo termo.
O caso é que, pasadas dúas semanas, non recibimos aínda ningún tipo de resposta da súa parte: nin sequera sabemos se están tomando en consideración o asunto, que, por certo, suscitou un gran debate entre os internautas (con opinións a favor ou en contra, como non podía ser doutro xeito). Para nós é unha cuestión importante e, aínda que poida parecer unha broma, non o é.
Na nosa opinión, “bueno” debe ser admitido como interxección porque:
1- Non encontramos unha expresión equivalente a outra do galego (nin ‘ben’, nin ‘bo’, nin ‘vaia’… son o mesmo ca ‘bueno’)
2- É de uso universal por parte dos galegofalantes (ninguén pode escapar dela)
3- O galego deulle unha dimensión diferente, mesmo maior á que ten en castelán
4- Ten presenza constante na nosa literatura (emprégase regularmente, segundo o TILG, desde hai 130 anos e ata Castelao usaba habitualmente “boeno”)
Entendemos que as institucións que traballan pola normativización do idioma deben pronunciarse cando o solicitan os cidadáns. Por ese motivo, seguimos esperando con impaciencia unha resposta.
Ata aquí a carta enviada. Admítense propostas para o caso de que siga imperando o “silencio administrativo”.
2 comments Xuño 25th, 2008

