Pois si. Son poucos pero queren chegar á xente. E por iso saben que teñen que renunciar a certos “sinais de identidade”. Entre eles, a(s) normativa(s) reintegrata(s). Non é ningún segredo que entre os que soñan por unha Galicia independente non hai unanimidade. Máis ben ao contrario. As pelexas entre a FPG (pro-norma RAG) e Nós-UP e similares (pro-reintegrata) pola cuestión normativa son tan grandes, que mesmo supuxeron un verdadeiro atranco para a unidade do independentismo político.
Pero o que é novidoso é que entre os que son defensores do nh empeza a callar a conclusión de que a mensaxe non lle chega á cidadanía. É dicir, que a xente “pasa de rollos” cando recibe escritos en norma reintegracionista. Contan en Vieirosos impulsores de Espaç/zo Irmandiñ/nho, novo aglutinador do soberanismo, que van empregar ao 50% as normativas RAG e AGAL (pasada de moda, por certo). É máis: recoñecen que «o uso dunha ou outra normativa “deberá modularse en función do público ao que se dirixe”, unha decisión á que se chega logo de comprobar como, por exemplo, os obreiros á saída de Citroën deitan no chan sen ler moita da documentación que se lles entrega».
Ou sexa, que os arredistas partidarios da(s) norma(s) reintegrata(s) saben que teñen que pasar á norma maioritarísima seguindo “criterios de oportunidade”, tal e como recoñecen tamén en Vieiros.
En definitiva: moita academia portuguesa, moito suposto aumento de reintegratas, moito “estamos no mellor momento”, pero o certo é que o reintegracionismo é un atranco recoñecido para o crecemento da ideoloxía política que o sustenta en gran medida.
Hoxe quedei cunha amiga miña superpija e supercastelanfalante ela coa que me reúno para tomar café un par de veces ao ano ou así. É polo xeral unha tipa bastante tolerante dentro do seu círculo, pero esta tarde sorprendeume -e moito- cando abordamos a cuestión da enquisa esa que lles están facendo aos pais co tema do galego, do castelán, etc. etc. Bueno. O caso é que, cando me contou a súa postura ao respecto, quedei bastante flipado coa defensa que fai do galego, ela que rara vez a escoitei pronunciar unha simple frase no meu idioma materno. Deixoume ler o cuestionario que estes días vai entregar no colexio e sorprendeume tanto, que lle pedín que me deixase publicalo. Pois aquí está. Isto é o que puxo no apartado “observacións”:
“Aprender es enriquecer. Las lenguas se aprenden hablándolas. Creo que la utilización de las lenguas tiene que hacerse de una manera ecuánime, utilizándose en este caso en un 50% para cada una de ellas. Y lo más importante: creo que lo adecuado es que los niños aprendan el galego como una lengua nuestra, no como extranjera. Todo cabe en el saco. No utilicemos la lengua para hacer política y sí para entendernos.“
A miña amiga, a diferenza de min, aprendeu o galego como unha lingua estranxeira e non quere que ao seu fillo lle aconteza o mesmo. Eu creo que, por veces, sente que lle gustaría ter a fluidez en galego para falar con xente coma min, que nunca nos pasamos ao castelán con persoas galegas. O seu fillo é afortunado. Polo menos súa nai é consciente de que a el tamén lle pode pasar o mesmo. Oxalá moitas nais e moitos pais castelanfalantes o teñan presente cando cubran o famoso formulario.
Ata hoxe, os da Gentalha do Pichel eran para min un grupiño de educados e simpáticos reintegratas que, á marxe de discrepancias ortográficas, se dedican a organizar diversas e inocentes actividades lúdicas. E ata sentín certa compaixón por eles cando o Concello de Santiago pretendeu pecharlles o chiringo por non ter un ascensor en condicións no seu local. Pero iso é xa pasado. Hoxe abrín os ollos de vez.
Abrín os ollos ao comprobar por min mesmo que esta asociación conta con membros que foron condenados por dedicarse a actos vandálicos. Eles chámanlle a iso “corrigir topónimos“, pero non é tal. É empregar métodos fóra da lei para impoñer unha escritura non oficial por riba dos nomes de vilas e cidades que aparecen nos carteis que vemos polas estradas. Igualiño que os que poñen o L nos rótulos onde figura “A Coruña”.
Pero o grave non é iso… Xa coñecedes a miña opinión sobre este tipo de vandalismo tolerado por certos sectores. O peor de todo é que a Gentalha promete no seu blog que, á marxe das multas que lles poidan caer, “continuarám aparecendo letras galegas nas estradas“. Ou sexa, que xustifican e alentan a comisión deste tipo de actos vandálicos que pagamos todos cos nosos impostos.
Os señores da Gentalha do Pichel son libres de chamarse “Gentalha” en vez de “Xentalla”. Ninguén llelo impide e poden escribir en reintegrata todo o que queiran. Pero de aí a impoñer pola vía do spray un modelo ortográfico que seguen menos do 1% dos galegofalantes hai un abismo. Para min, a partir de agora, acaba calquera simpatía con eles.
PD. Xa empeza a haber xente que se ofrece a axudar a pagar as multas (bastante leves para o dano que causan, ao meu xuízo), igual que cando xurdiu toda a movida do ascensor. E digo eu: farán tamén campañas cando condenen os que causaron danos no mobiliario público na manifestación do 8F? Non pode ser todo máis lamentable. Estes tamén son “inimigos do galego”
Este home, presidente da chamada Comissão Galega do Acordo Ortográfico da Língua Portuguesa e prototipo da categoría 10 na escala de alema (”os galegos teñen que falar portugués”) séntese perseguido pola policía secreta española,que seica non ten cousas máis interesantes que facer que revisarlle o correo e confiscarlle libros… E iso que este individuo disque reside desde hai dúas décadas en Portugal!
Pero bueno… Cara a isto vai irremediablemente o reintegracionismo.Recordo que, cando hai xa un ano saquei á palestra as declaracións deste home, houbo algún reintegrata amigo que me chegou a dicir: “home, está claro que sempre hai máis papistas ca o papa” en referencia ás teses ultralusistas do profesor Fontenla. Infelizmente, un ano despois, só me queda constatar que a maioría dos practicantes do nh camiñan irremediablemente cara á fusión total co portugués, cara a adopción do padrão portugués para o galego (un dos alcumes de Fontenla é “João Padrão”, que manda truco!), coa creación de entescomo a AGLP.
E de que maneira reage “a comunidade” ante tal notición?
- Boa parte dos chuceiros, cada vez máis botados ao monte, solidarizándose e crendo esta historia para non durmir - E os portugueses que comentan nas webs que publicaron a noticia, flipando a cores
…Bueno, todos menos un, que desde o Alentejo -terra natal do querido aloquete - asegura:
“Não só se deve dar asilo politico como financiar as actividades dos grupos separatistas da Galiza que querem a união com Portugal. Mas era preciso um governo com tomates [="collóns", por se alguén non entende] para o fazer, não um de rabichos!”
Como se pode ver, ilusos hainos en todas as partes. En fin.
PD: Non será que os Correos de España lle confiscaron a Fontenla os libros ao ver que os enderezos estaban escritos en reintegrata hard-core? :D Non. Sempre é máis fácil crer en consparanoias. xD
PD2: Será que o Fontenla (ou Fontela, como aparece nas notícias) tivo un ataque de lusismo cando viu que un avogado que curiosamente se chama igual ca el -curiosamente el mesmo figura como avogado nalgunhas biografías- aparece nunha páxina de “avogados de España”, con bandeira roji-gualda incluída? Ou que actuou así ao comprobar que ten entrada propia na wikipedia española, a dos topónimos deturpados? :D José Luis Fontenla, ese home que aparece en galegos.info cun correo electrónico moi rechamante (no que se conxugan as palabras “lusismo” e “negocio”) e que, a pesar de que reside en Portugal, ten tamén enderezo e teléfono en Pontevedra…
PD3 E falando de todo un pouco, leo tamén en chuza! que os de Ceivar están publicando un texto-tipo para recorrer as multas que recibiron “dúzias de ativistas da língua” a raíz dos lamentables sucesos do 8F. Sen entrar no fondo da cuestión… Non parece curioso que esas cartas estean redactadas en precioso galego RAG? Se o reintegrata é admitido pola xustiza -como aseguran os reintegratas- porque non a empregan en casos coma este? Podían seguir o exemplo do Fontenla: redactar os recursos en reintegrata e, no caso de que non sexan admitidos, pedir tamén asilo en Portugal.
Sen querer facer moito sangue, porque son plenamente consciente de que se cocen cousas realmente máis importantes e porque algúns dos interfectos son colegas e tal, só quería facer algúns pequenos apuntamentos:
- A gran maioría dos novos directivos da AGAL son neo-falantes, educados en castelán internacional da Galiza, que tras tomar contacto coa lingua propia do país, e xeralmente tras pasar por Santiago -berce do reintegracionismo- decidiron pasar ao nh. Algún día habería que facer un estudo do carácter compostelán do reintegracionismo (por que non haberá reintegratas en Tui, na Guarda, en Vigo,… xustamente nos lugares onde máis próximo está o portugués?).
- A gran maioría dos novos directivos da AGAL, como xa dixen, son firmes partidarios da AGLP, a academia que promove que o galego é unha variedade dialectal do portugués, a academia que acabará por fagocitar a AGAL, cuxa normativa -om style está en horas baixas entre os reintegratas. Cómpre recordar que o novo presidente da AGAL, o profe de portugués Valentim R. Fagim, é académico-fundador da AGLP.
- A gran maioría dos novos directivos da AGAL teñen pirola, constatando outra das máximas do reintegracionismo: “poucas tías, non?”. O reintegracionismo, meus amigos, adoita ser, coma o brandy Soberano, “cosa de hombres“.
Con respecto ao tema do día Do Orgullo Lusista e Reintegrata, do que xa hai vídeos, só unhas cantas cousas (aínda que con certo atraso):
- Suso Sanmartim, o presentador do evento, fala galego coma os locutores da TVG
- Quico Cadaval non tivo o que hai que ter para falar galego reintegrata con gheada cando traballou na tele portuguesa. :D (Saberá o Quico que moitos reinteghratas reneghan da gheada posto que é un fenómeno castelanizador para eles?)
- Francamente, esperaba algo máis de Comba Campoy. Demasiado calada. Non foi posible avaliar o seu nível de reintegrata
Ah! Para terminar, e aproveitando o terrible formulario que a Consellería de Educación vai distribuír polos colexios para coñecer as preferencias lingüísticas dos pais, e dado que seguimos sen estatísticas fiables sobre os reintegratas, propoño unha cousa: que todos os reintegratas se poñan de acordo e escriban no apartado “observacións”:
QUERO QUE O MEU FILHO / A MINHA FILHA SEJA REINTEGRATA!
A candidatura Iniciativa Internacionalista, repescada no último minuto polo Tribunal Constitucional español e na que figura como número 6 o coñecido independentista (lingüístico e político) Xosé Luís Méndez Ferrín, presenta un vídeo electoral cheo de erros en galego reintegrata. Ata cinco faltas se detectan nos cinco lemas do anuncio. Aquí están as probas.
Velaquí os erros:
- “Polo direito á autodeterminaçom!” (erro: non e “á” con acento agudo, senón grave “à”)
- “Pola justiza social” (en reintegrata correcto escríbese “justiça”, sinal de que os galegos non controlamos as diferenzas entre z, s, ss, ç nin falta que fai)
- “Polas liberdades democráticas” (por fin un lema ben, aínda que conviría recordar que un reintegrata hardcore apostaría polas formas ‘pela’, ‘pelas’)
- “Nom a discriminaçom de xénero” (outra vez o “á”, e “xénero” é con “g” en reintegrata, proba tamén de que os galegos non distinguimos entre g, j e x nin falta que fai)
- “Contra a Europa do Capital” (por que “capital” con maiúscula? tanta consideración lle teñen?)
Esta mestura de galego oficial e reintegrata (ao que podemos cualificar de “portulego”), xa o vimos, é moi habitual entre os que non teñen nin idea da lingua portuguesa nin da galega. Un pouco de respecto ás dúas, fagan o favor!
Seica un dos lemas que máis repetiron os reintegratas na súa festa anual é o xa famoso ‘na-sa-li-za em galego‘. Pois ben. A xulgar polo que informa a Wikipedia, o feito de nasalizar en galego é irrelavante, a non ser que un estea arrefriado (como apunta Modesto) ou sexa fungón directamente (”fungón” dise en portugués “roufenho“, “fanhoso” ou “gangoso“, este último castelanismo flagrante na lingua portuguesa que non admite o galego estándar pero si o reintegrata).
“En galego calquera vocal pode realizarse máis ou menos nasalizada por contacto con consoante nasal. Así e todo, o trazo da nasalidade non é fonoloxicamente pertinente na nosa lingua, pois a substitución dunha vogal oral por outra oronasal non provoca variación ningunha no plano do significado. Achamos vogais nasais en poucas linguas, amais do portugués, o francés, o polonés, o yorùbá, o navajo e o casubio.”
Hoxe, día do orgullo friqui reintegrata, aproveito para analizar un artigo que aparece no PGL asinado por José Paz Rodríguez (que non Rodrigues) e no que se inclúe unha ‘tabela comparativa‘ entre os dous modelos ortográficos para o galego. Sempre sostiven que entre as filas reintegracionistas hai unha tendencia a nadar nos estereotipos e a recorrer a tácticas de propaganda, e para mostra, o citado artigo.
Para empezar, hai que fixarse en como denomina o señor Paz os modelos ortográficos. O primeiro deles, no que escribe a maioría esmagadora dos galegos, é “foneticista-isolacionista-castelhanista-castrapista-espanholista“. Toma castaña. Todo un profesor numerario considera que ao escribir pola forma oficial un pasa a ser iso: castrapista, españolista, castelanista, isolacionista… Pero que hai en fronte deste modelo? Un modelo “etimológico-lusista-universalista-lusófono-internacional (acorde coa romanística)“. Ou sexa, chachi piruli. “Españolistas e castrapistas” fronte a “universalistas e internacionais”.
O señor Paz non é obxectivo. Se o fose tamén podía describir a normativa (ou normativas) B desde outros puntos de vista: submisa á lusofonía, incoherente coa tradición literaria galega, afastada da realidade social,… Pero non. Sempre é máis sinxelo recorrer ao estereotipo fácil para gañar “adeptos”. Os que escriben en galego oficial son “españolistas” e “castrapistas”. Os reintegratas, pola contra, son “universalistas” e “internacionais”. Oh yeah.
Aconteceu o Día das Letras Galegas no programa ‘O País dos Pequenos’. O conselleiro de Cultura, Roberto Varela, e a presentadora Belén Regueira, conversaban animadamente sobre os estereotipos que hai arredor do carácter galego. E saíu o ‘bueno’, como non! Tan claro ten o conselleiro que o bueno é galego que asegura que é necesario traducilo para que a xente entenda o seu verdadeiro significado no noso idioma. O documento non ten desperdicio.
Xa está. A Mesa pode darse por satisfeita. Quería comprobar o seu poder de convocatoria e saíu airosa. Máis de 20.000 persoas no Día das Letras Galegas fronte ás arredor de 4.000 que reuniu Galicia Bilingüe antes da vitoria electoral do PP (sempre segundo cifras da policía). En proporción, 5-1. Non está mal. Parece evidente que hai máis xente polo labor de normalizar o idioma que persoas que “sofren” por que os seus fillos “padecen” o galego na escola.
Con todo, isto non debería interpretalo a Mesa como que todos os que alí se manifestaron son fans de Callón. Non. A Mesa convoca un acto en defensa do galego e moitos van e saen á rúa en defensa do galego pero non en defensa da Mesa. Coidado con iso. Convén non mesturar, aínda que ás veces pode ser complicado. Eu sigo pensando que este idioma segue necesitando urxentemente dúas cousas: consenso e despolitización. Por iso, unha vez concluído este partido, e vista a goleada, conviría traballar con cabeciña para quitar o galego da loita partidaria e partidista.
Ah! E outra cousa… Non deixa de ser curioso o feito de que a manifestación de GB tivese moito máis eco nos medios españois ca a protesta do 17M, a pesar de que na deste domingo había máis xente. A ‘bulla’, como se ve, vende máis. Esperemos logo que non se volvan repetir as provocacións a quen pensa distinto, máis que nada por se GB quere xogar a revancha.
Ai! Canto necesitamos que o galego non sexa obxecto de tanta discusión! Xa vai sendo hora de que toda esta matraca vaia xa para un segundo plano. A máis silencio, mellor estarán facendo o seu traballo os que loitan por recuperar o consenso arredor do galego.
PD: Dos reintegratas, nicho de mercado de alema.org, xa falaremos outro día
Vaia, vaia. Parece que os días que hai Eurovisión hai unha manchea de noticias que comentar. Imos por partes.
1) Feijóo nomea a Anxo Lorenzo, un sociolingüista independente de recoñecido prestixio e comprometido co galego, para dirixir a política lingüística da Xunta. A Mesa e o BNG cualifícano de “verdugo” do galego, nada menos. En Galicia Bilingüe tamén están que adoecen. O dos galegófobos enténdoo. O presidente da Xunta nomeou alguén que loitou polo que eles cualifican de “imposición do galego”. O que non entendo é a saña da Mesa. A quen querían que se nomease? Callón respóndeme que non é un ataque persoal, e que a alternativa é un cambio de política. Nomeando o señor Lorenzo, non é logo un cambio de rumbo polo que hai que felicitarse? Cal é logo o candidato ideal da Mesa?
Paréceme algo precipitado xulgar de antemán sen saber cales son os compromisos aos que chegou Feijóo con Lorenzo para que aceptase o posto. Hai que esperar. É certo que hai declaracións de dirixentes do PP que causan certo desacougo (a pretensión de resucitar, por exemplo, a polémica de ‘La Coruña’), pero é certo tamén que de momento as cousas non pasaron de aí, dunhas declaracións. E volvo reiterar o que dixen noutras ocasións: para recuperar os consensos hai que ter mesura, prudencia, siso… e iso vai por todos. Dun lado e do outro. Todos a pechar esas boquiñas e a poñerse a traballar.
Apúntanme que a reacción da Mesa pode deberse a un intento por manter “a tensión” con vistas á manifestación do 17 de maio. Eu creo que é unha estratexia errada. O aspecto reivindicativo dunha manifestación non implica ter que perder os papeis. O normal sería recoñecer a traxectoria do novo secretario xeral, reclamar que sexa coherente co seu traballo anterior e esperar acontecementos. E unha vez dito iso, pode manter con elegancia que seguen vivos os motivos polo que convoca a manifestación do domingo e a outra cousa. O cortés non quita o valente.
2)Os da Gentalha conseguiron o seu elevador(ascensor, en galego). Recadan pasta a velocidade do raio: 10.000 euros en 3 días. Parabéns para eles. Agora, o que podían era organizar unha coletadoutros 120.000 para comprar o famoso dicionario da RAG e colgalo na internet.
3) Este ano, o actor Quico Cadaval vai ser o patrón dos reintegratas no Día do Orgulho Lusista e Reintegrata, que se celebra o 25 de maio. [Por certo: que pensará o novo secretario xeral de Política Lingüística sobre os reintegratas? Non pararei ata descubrilo].
4) TVE destitúe o xefe de Deportes por non ofrecer os apupos do público ao himno de España. A quen hai que cesar por emitir tenis en vez da 2ª semifinal de Eurovisión?Vergonzoso. Menos mal que nos quedou Portugal (e Andorra) para seguir a retransmisión. Como castigo a rtve, negueime a sentouciñar o festival por rtve.es, que para máis inri estivo colgado media hora.
5) A raíz da idea dun colega, institúo desde hoxe a Igrexa Alemista do Primeiro Bueno, a única igrexa onde todos os crentes son practicantes. Remember. Bueno é galego. Xa asinamos 1.281
Hoxe é foi un día moi intenso, cheo de grandes noticias. Como non teño moito tempo, vou resumir.
1)A RAG dá a cara… por fin. Menos mal. Non foi sen tempo. Chegou tarde a reacción, pero chegou. E hai que estar contentos. Polo que se ve no tríptico que publicaron parece que teñen as cousas moi clariñas. A mágoa foi que non as dixeran antes. Pero en fin. Non imos recrearnos no que puido ser e non foi. Hai que mirar cara adiante. A recuperar o consenso e a despolitizar a cuestión lingüística. E da man da nosa autoridade lingüística, non dunha sucursal dunha universidade lisboeta. Por certo: hai por aí quen alucina coas referencias da RAG á “irmandade” coa lusofonía. A ver se se decatan algúns dunha santa vez que defender a aproximación á lingua portuguesa non ten por que equivaler a auspiciar a conversión do galego nun dialecto submiso.
2) Os da Gentalha do Pichel están en apuros. Necesitan 10.000 euros porque din que lles queren pechar o local. Os cartos son para pagar un ascensor para discapacitados, “o último paso para ter todos os papeis en regra”, din. Teñen que conseguir 10.000 euros nun mes, e en só tres días reunir a metade dos cartos. Os que ameazan co peche son os do Concello de Santiago (PSdeG+BNG) pero parece que para os da Gentalha só hai un culpable (o señor Conde Roa, do PP). E eu pregunto… A que vén tanta présa agora? Isto do ascensor era algo que se sabía desde hai tempo ou xurdiu así, de repente? Persecución política por parte do PP? Desleixo por parte da Gentalha? A ver en que acaba todo isto. En fin. Espero que se solucione.
Yuji: Mas pro caso de serem usuários (no sentido informático), acho que se usa mais utilizador (pt) ou usuário (br), não?
alema: "Os utentes podem utilizar estas normas em português"
O Peto Lareto: gracias alema, estou a pensar que sería moito mási claro algo asi como :
Os utentes podem solictar estas normas en Portugués.
¿É correcto? poñedelle os acentos [...]
alema: ,que são obrigatórias
alema: Os utentes podem solicitar a língua destas normas
- asegura:
Remember. Bueno é galego. 
